ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΑΥΜΑ Επιβάτης σε αεροπλάνο που πέφτει!

Ένα πραγματικό γεγονός που το διηγείται  επιβάτης σε αεροπλάνο που επέστρεφε από τους Αγίους Τόπους στις 29 Αυ­γούστου του 2003.

Ήταν χαράματα Παρασκευής, 29 Αυ­γούστου του 2003. Φεύγαμε με βαριά καρδιά από την Ιερουσαλήμ, με κατεύ­θυνση προς Τελ Αβίβ και από εκεί για Αθήνα.

Είχαμε περάσει υπέροχα. Την προηγούμενη, είχαμε γιορτάσει Πανηγυρικά την Κοίμηση της Παναγίας μας στον Τάφο Της, αφού στα Ιεροσόλυμα η Κοίμη­ση εορτάζεται 13 ημέρες μετά, στις 28 Αυγούστου.

Ζήσαμε μία πρωτόγνωρη, μοναδι­κή εμπειρία. Το πανηγύρι ήταν μεγα­λοπρεπές, πλούσιο, γενναιόδωρο προς πάντας. Αργά το απόγευμα ετοιμάσαμε τις βαλίτσες μας, το βράδυ λάβαμε μέ­ρος στην αγρυπνία στον Πανάγιο Τάφο και αμέσως μετά, γρήγορα στο πούλμαν που μας περίμενε ακριβώς έξω από την παλαιά Πόλη. O καιρός ήταν καλός. O ουρανός έναστρος και μέσα σε μία γλυ­κιά ησυχία απολαμβάναμε την Πόλη φωτισμένη. Είχαμε στυλώσει τα μάτια μας στα τείχη της, αγκαλιάζοντας νοερά όλα τα Πανάγια Προσκυνήματα, κλείνο­ντας τα ερμητικά μέσα στην καρδιά μας. Ένα σχεδόν αδιόρατο ελαφρύ χαμόγελο πρόδιδε την κούραση των ημερών, αλλά και την βαθιά ευγνωμοσύνη μας προς τον Θεό για όσα ζήσαμε. Η ευχαρίστηση μας ήταν τόση, που δεν κλονίστηκε κα­θόλου από την παρατεταμένη αναμονή, ούτε από τον εξαντλητικό έλεγχο των Ισραηλινών στο αεροδρόμιο.

Όταν επιτέλους επιβιβάστηκα στο αεροπλάνο – εάν θυμάμαι καλά ήταν ένα δικινητήριο Airbus – πρόσεξα ότι τα φώτα του τρεμόπαιζαν συνεχώς και δεν σταθεροποιούνταν σε μία συγκεκριμέ­νη φωτεινότητα. Σκέφθηκα ότι κάποιο καλώδιο δεν κάνει καλή επαφή και βυ­θίστηκα στο κάθισμα μου. Όταν ξεκί­νησε η τροχοδρόμηση, τα πρόβλημα στα ηλεκτρικά έγινε πιο έντονο, ενώ παράλ­ληλα ακούγονταν και ο χαρακτηριστι­κός ήχος μικρών, πολλαπλών βραχυκυ­κλωμάτων. Δεν έδωσα σημασία· τα φώτα έσβησαν, απογειωθήκαμε και, όταν ξανά­ναψαν το πρόβλημα υφίστατο σε μικρό­τερο βαθμό. Καθόμουν με τη μητέρα μου στην αριστερή πλευρά του αεροσκάφους, μπροστά από το φτερό, ενώ φίλοι και γνωστοί κάθονταν σε κοντινές θέσεις.

Μετά από περίπου 20 λεπτά ακούσαμε έναν δυνατό θόρυβο και το αεροπλάνο άρχιζε να τρέμει και να κινείται δεξιά και αριστερά, σαν να «κοσκινίζει», όπως εύστοχα παρατήρησε κάποιος φίλος. O πιλότος είπε πρώτα στα εβραϊκά και με­τά στα αγγλικά να παραμείνουμε με τις ζώνες μας δεμένες, το ίδιο έκαναν αμέσως και οι αεροσυνοδοί Αρχικά δεν δώσαμε σημασία, ώσπου κοίταξα το φτερό και είδα την τουρμπίνα να φλέγεται και να εκσφενδονίζει κομμάτια από πυρωμένο σίδερο! Μετά από ένα καθησυχαστικό πρόλογο, την έδειξα στη μητέρα μου και στους γύρω φίλους. Όλοι μας είχαμε ταξιδέψει πολλές φορές με αεροπλάνο, αλλά ήταν η πρώτη φορά που βλέπαμε φλεγόμενο κινητήρα. Σφιχθήκαμε κάπως αλλά κρύψαμε επιμελώς την ανησυχία μας, σιωπώντας. Κάποιοι από εμάς όπως έμαθα αργότερα, λέγαμε νοερά την Ευχή. Μετά από αρκετά λεπτά έγινε νέα ανακοίνωση που μας πληροφορούσε για την απώλεια του αριστερού κινητήρα και ότι θα προσπαθήσουμε να φθάσουμε στα Ελευθέριος Βενιζέλος με τον άλλον.

Δεν πέρασαν άλλα είκοσι λεπτά όταν ακούστηκε ένας λιγότερος δυνα­τός θόρυβος από τη δεξιά πλευρά και νοιώσαμε όλοι τις ίδιες έντονες δονήσεις του αεροσκάφους, αναμεμιγμένες με αναταράξεις. Κάποιοι που κάθονταν μπροστά από το δεξί φτερό φώναξαν «πήρε φωτιά η τουρμπίνα»! Το μέχρι τότε ήπιο και, μάλλον ευχάριστο κλίμα, του θαλάμου αντικαταστάθηκε σύντομα από πανικό. Το αεροσκάφος έχανε διαρκώς και απότομα ύψος και ακουγόταν ένας θόρυβος σαν σφύριγμα, που μετά θυμήθηκα ότι τον άκουγα στις ταινίες, όταν έπεφταν οι βόμβες των αεροπλάνων. Οι αεροσυνοδοί, που μόλις είχαν ξεκίνησε να προσφέρουν αναψυκτικά, ασφάλισαν τρέχοντας τα καροτσάκια τους στις κατάλληλες θέσεις· κάθισαν γρήγορα κα προσδέθηκαν κρατώντας το κεφάλι τους κοντά στα γόνατα. Αρκετοί καρδιοπαθείς και ηλικιωμένοι έπαιρναν τα χάπια τους δύο-δύο. Μεταξύ συζύγων, γίνονται δημόσιες εξομολογήσεις για το πότε απάτησε ο ένας τον άλλον και με ποιόν και ζητούσαν συγχώρεση. Γιαγιάδες και παπούδες απεκάλυπταν στα παιδιά τους ότι τους αδίκησαν στη διαθήκη τους και ζητούσαν συγχώρεση και εκείνα την έδιναν, αλλά και τη ζητούσαν με τη σειρά τους για παλιές άπρεπες συμπεριφορές. Φίλοι ομολογούσαν ότι με αφορμή το τάδε περιστατικό είχαν πει ψέματα και συκοφαντήσει αλλήλους….

Όλα τα παραπάνω μαζί με τη συνεχή και απότομη απώλεια ύψους, τις ασυ­νήθιστες αναταράξεις και τη σιγή του πιλότου έκαναν βαριά την ατμόσφαιρα. Σαν να μην έφθανε αυτό, κάποιος από τήν παρέα φώναξε «είχε δίκιο ο τάδε», ενθυμούμενος τα λόγια ενός μοναχού, που του είχε πει, παρουσία τρίτων, πριν από λίγες ήμερες ότι η Ελλάδα θα θρηνή­σει μεγαλύτερο αριθμό νεκρών από ό,τι το Πάσχα – αναφερόμενος στο δυστύχη­μα λίγο πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα στα Τέμπη – μόνο που αυτή τη φορά θα είναι στη θάλασσα. Είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε σοβαρά…

Το αεροπλάνο άρχισε να παίρνει κλίση καταλάβαμε ότι προσπαθεί να στρίψει και σκέφθηκα ότι θα επιστρέφαμε στο Τελ Αβίβ η ότι θα πηγαίναμε στην Κύ­προ. Σε λίγο σηκώθηκε μία αεροσυνοδός και πήγε βιαστικά να ασφαλίσει κάποια αντικείμενα που έπεφταν. Τη σταμάτησα και τη ρώτησα τι ακριβώς συνέβαινε. Η πρώην χαμογελαστή και γλυκομίλητη κοπέλα είχε γίνει κατάχλωμη και είχε χά­σει τη φωνή της. Ο φόβος κυριαρχούσε στην έκφραση του προσώπου της, στα σφιγμένα δόντια και κορυφώνονχαν στα ματιά της.

Τη ρώτησα εάν είχαμε χάσει και τους δυο κινητήρες και απάντησε με νεύμα καταφατικά. «Και τώρα τι θα γίνει; Πώς θα το αντιμετωπίσουμε;», ξανα­ρώτησα. Έπαψε να με κοιτάζει στα μάτια, το βλέμμα της έγινε μακρινό, σαν να κοιτούσε το κενό, κινούσε το κεφάλι της δεξιά και αριστερά, ανασήκωσε τους ώμους αδιάφορα, σαν όλα να είχαν τελει­ώσει και έκανε να φύγει. Τη συγκράτη­σα έντονα από το χέρι φωνάζοντας «Πέφτουμε;» και εκείνη μου έγνεψε πολλές φορές καταφατικά, χωρίς να μπορεί να αρθρώσει λέξη και έτρεξε να προσδεθεί πάλι στο κάθισμα της, κρατώντας σφιχτά το κεφάλι στα γόνατα. Πήραμε όλοι βα­θιά ανάσα και προσπαθούσαμε όσο το δυ­νατόν ψύχραιμα να συνειδητοποιήσουμε τα συμβαίνοντα.

Το πέπλο της μελαγχολίας έσκισε η δυνατή φωνή ενός ρασοφόρου: «Μην φοβάστε, αδελφοί μου, ας προσευχηθούμε, δεν θα αφήσει ο Θεός!». Οι ιερείς έβαλαν πετραχήλι και άρχισαν να διαβάζουν, κά­ποιοι λαϊκοί έλεγαν νοερά την Ευχή και οι υπόλοιποι χωρίστηκαν σε δυο ομάδες – τη δεξιά και την αριστερή πτέρυγα του θαλάμου των επιβατών – και άρχισαν δειλά να ψάλουν οι μεν την Παράκλη­ση της Παναγίας, οι δε τους Χαιρετι­σμούς. Αναθέσαμε την ελπίδα μας στον Θεό και αισθανθήκαμε πολύ καλύτερα ξελαφρώσαμε.

Οι αλλόθρησκοι επιβάτες, υπερβολικά φοβισμένοι σε σύγκριση μ’ εμάς, νόμι­ζαν ότι τραγουδούσαμε και μας κοίταζαν σαν να ήμασταν τρελοί. Η παρήγορη όμως αυτή ψυχική ανάταση διεκόπη λί­γο αργότερα, όταν έκανε ανακοίνωση με τρεμάμενη φωνή ο πιλότος: «όπως ήδη καταλάβατε, πριν από λίγη ώρα χάσαμε και το δεύτερο κινητήρα ανεφλέγη. Ρί­ξαμε τα καύσιμα και θα προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στο Μπεν Κουριόν (το αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ), αλλά…» του ήρθε ένας κόμπος στον λαιμό και στα­μάτησε απότομα. Προς στιγμήν πάγωσε το αίμα μας. Όπως και να το κάνουμε, αλλιώς είναι να υποθέτεις βάσιμα πώς οδεύεις σε κάτι δυσάρεστο και αλλιώς είναι να σου το επιβεβαιώνουν επισήμως! Μετά τις πρώτες αμήχανες στιγμές, συνε­χίσαμε όλοι μαζί να προσευχόμαστε από το σημείο που είχαμε σταματήσει, άλλοι την Ευχή, άλλοι την Παράκληση, άλλοι τους Χαιρετισμούς. Μού έκανε εντύπωση ότι προσεύχονταν θερμά και όσοι έδειχναν στο παρελθόν να μην πιστεύουν…

Προσπάθησα να φερθώ ψύχραιμα σε σημείο που κατηγορήθηκα για αναισθησία. Εξήγησα ήρεμα, με την ελπίδα να δώσω κουράγιο και σε κάποιους που έκλαιγαν: «Κάποτε όλοι θα πεθάνουμε αυτό δεν αλλάζει. Τι μας μένει τότε; Το πόσα χρό­νια θα ζήσουμε και το πώς θα τα ζήσου­με. Όλοι μας θέλουμε να ζήσουμε πολλά χρόνια, εάν όμως ο Θεός αποφάσισε να πεθάνουμε σήμερα, ούτε αυτό αλλάζει· έξαλλου, δεν υπάρχει κάτι που να μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως για να σωθούμε και δεν το κάνουμε. Άρα, εάν πάρουμε ως δεδομένο ότι σήμερα θα κληθούμε σε απολογία, τι πρέπει να μας ενδιαφέρει; Το σε ποιά κατάσταση βρίσκε­ται η ψυχή μας. Τώρα θα μού πείτε: «είμαι σε άσχημη κατάσταση, αλλά, εάν είχα και άλλα χρόνια, θα μετανοούσα!» Αυτή όμως η φιλοσοφική σκέψη δεν είναι της παρούσης, είναι μάλλον ένας ευσεβής πό­θος, γιατί είπαμε ότι παίρνουμε ως δεδομένο ότι παραδίδουμε σήμερα. Άρα τι μάς μένει να κάνουμε; Να προσευχηθούμε ειλικρινά και να ζητήσουμε με θερμή συγχώρεση των αμαρτιών μας. Όμως πρέπει να έχουμε την ελπίδα μας στο έλεος του Θεού, γιατί:

ο Θεός από την άπειρη αγάπη Του για εμάς, δεν θα επέτρεπε ποτέ να γίνει κάτι προς ζημία της ψυχής μας, δηλαδή, εάν μάς πάρει σήμερα, αυτό θα πει ότι θα μας πάρει στην καλύτερη στιγμή μας.

Οι περισσότεροι από εμάς εξομολογηθήκαμε και κοινωνήσαμε μόλις χθες στη εορτή της Παναγίας, άρα είμαστε κατά το δυνατόν έτοιμοι^.σκεφθείτε να φεύγαμε εντελώς απροετοίμαστοι; Όσοι ήρθαμε εδώ, δεν ήρθαμε για τουρισμό αλλά για προσκύνημα· λέτε ο Κύριος και η Παναγία, που ήρθαμε στην εορτή Της, να μάς αφήσουν έτσι;

Οι αναταράξεις συνεχίζονταν πάλι έντονες. Ήμασταν χαμηλά, άρχισαν να διακρίνονται τα νησιά με τα χαρακτηριστικά τους και μακριά η στεριά. Ξαφνικά σηκώθηκε όρθιος ο ίδιος ρασοφόρος, που καθόταν μπροστά δεξιά και μάς είχε παροτρύνει να προσευχηθούμε – δεν γνωρίζω εάν ήταν μοναχός η Ιερομόναχος (θυμάμαι μόνο την ψηλόλιγνη μορφή του το ιλαρό του προσώπου και τη μακριά του γενειάδα) και είπε με δυνατή και γεμάτι σιγουριά φωνή και δακρυσμένα μάτια «Παιδιά μου, σάς παρακαλώ, πιστέψτε με βλέπω την Παναγία μας μπροστά μου θεόρατη και κρατάει το αεροπλάνο από την κοιλιά- θα σωθούμε, θα σωθούμε!» και ξεσπώντας σε δάκρυα: «ας προσευχηθούμε να την ευχαριστήσουμε».

Όλοι οι επιβάτες πήραμε κουράγιο και αρχίσαμε να ψέλνουμε, δυνατά αυτή τι φορά, χαρμόσυνα την Παράκληση. Μέχρι και οι αεροσυνοδοί κατάλαβαν από τι γλώσσα του σώματος ότι κάτι ευχάριστο συμβαίνει και αναθάρρεψαν κοιτώντας απορημένες.

Σε λίγη ώρα φάνηκαν καθαρά τα κτήρια του Τελ Αβίβ- ήμασταν ήδη πολύ χαμηλά. Έμεναν λίγες μόλις στιγμές… Άρχισαν να μπαίνουν λογισμοί αμφιβολίας στο μυ­αλό μου: «Άραγε η πρόσκρουση θα γίνει στη στεριά η θα πέσουμε στη θάλασσα;», μα προσπαθούσα να τους διώξω με την προσευχή: «Πιστεύω Κύριε, βοήθει μου τη απιστία. Γεννηθήτω το θέλημα Σου. Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ήμας.»

Σε λίγο φάνηκε το αεροδρόμιο. Ο διά­δρομος ήταν στρωμένος με αφρό και κα­τά μήκος του ήταν παρατεταγμένα πολλά νοσοκομειακά. Άλλο αεροπλάνο δεν φαι­νόταν, προφανώς μάς είχαν δώσει προ­τεραιότητα. Μας φάνηκε ότι κατεβαίνα­με με μεγάλη ταχύτητα σε σχέση με τις άλλες φορές, μάς χώριζαν λίγα μόλις μέ­τρα από το έδαφος. Όταν έγινε η επαφή, το αεροπλάνο σταμάτησε κατά θαυμαστό τρόπο σε μόλις 50 μέτρα, χωρίς κανένας μας να κινηθεί από τη θέση του, έστω και κατ’ ελάχιστον. Τουρμπίνες δεν είχε, για να τις θέσει σε ανάστροφη λειτουρ­γία, ώστε να φρενάρει, και το φρένο στις ρόδες θα έπρεπε να είναι πολύ απότομο – πράγμα πολύ επικίνδυνο – για να στα­ματήσουμε μόλις σε 50 μέτρα, και ακόμα και τότε θα έπρεπε λόγω αδράνειας να πεταχτούμε όλοι προς τα μπροστά! (Εδώ φρενάρει κανείς λίγο με το αυτοκίνητο και με μικρές ταχύτητες και το σώμα του πηγαίνει μπροστά). Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν έγινε. Το αεροπλάνο δεν σταμάτησε σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, αλλά σαν να εναποτέθηκε μα­λακά στο έδαφος!

Όλοι αρχίσαμε, γεμάτοι ανακούφιση,τα ευχαριστήρια: «Δόξα Σοι Κύριε», «Σε ευχαριστώ Παναγία μου», «Ας είναι ευλογημένο το Όνομα Σου, Κύριε».

Μόνο τις αεροσυνοδούς είχε πιάσει νευ­ρική κρίση. Για τουλάχιστον πέντε λεπτά η μία άνοιγε ένα γιαούρτι, έτρωγε μία κουταλιά, το πέταγε και έπαιρνε άλλο, η άλλη ανοιγόκλεινε συνεχώς κάποια μεταλλικά συρτάρια, η άλλη έτρεμε και χτυπούσαν τα δόντια της.

Μετά από λίγο αποβιβαστήκαμε και συνοδεία αστυνομικών, ιατρών και νο­σοκόμων πήγαμε σε ένα σαλόνι, όπου κάποιους προσπαθούσαν να τους συνε­φέρουν και στους υπόλοιπους πρόσφε­ραν ένα αναψυκτικό. Από την ένταση είχε στεγνώσει το στόμα μας, αλλά ποιος νοιαζόταν;

Ήμασταν ζωντανοί μόνο αυτό μετρούσε! Σε λίγο ήρθε άλλο αεροσκάφος να μάς πάει στην Αθήνα, όπου και φθάσα­με ασφαλώς. Βέβαια μάς περίμεναν δημο­σιογράφοι και κάμερες. Ένας φίλος μου τηλεφώνησε με αγωνία να δει εάν είμαι καλά, γιατί είδε ένα trailer στις πρωινές ειδήσεις μεγάλου καναλιού για την πτή­ση μας, αλλά μετά το θέμα αποσιωπήθηκε επιμελώς.

Από εκείνη τη στιγμή, όλοι μας χάσαμε το ενδιαφέρον μας για τις λεπτομέρειες. Δεν φώναζε κανείς, δεν διαμαρτύρονταν για την καθυστέρηση, για τις βαλίτσες, για τις δημοσίως εξομολογηθείσες βα­ριές αμαρτίες, για τίποτα. Βαδίζαμε στη γη, αλλά το μυαλό και η καρδιά μας ήταν γεμάτα ευγνωμοσύνη, κατά τη δύναμη του καθενός προσκολλημένα σε Εκείνον που μάς επιβεβαίωσε τόσο περίτρανα και πάλι την αγάπη Του. Ξέραμε ότι ζούσαμε μέσα στην πρόνοια του Θεού και αισθανόμασταν απέραντη χαρά και ανεκλάλητη ευγνωμοσύνη γι αυτό.

Και οι επόμενες ήμερες πέρασαν έτσι. Έβλεπα καθετί ως δημιούργημα του Θεού, το αγαπούσα και το θαύμαζα. Είχα πάψει να θυμώνω και να αναλώνομαι σε δευτερεύοντα πράγματα. Προσπαθούσα να ανταποκριθώ στην Αγάπη του Θεού με επιεική συμπεριφορά, μην κρίνοντας και, οπού μπορούσα, βοηθώντας τους άλλους. Δυστυχώς, μετά από μία περί­που εβδομάδα, ξαναμπήκα στή ρουτίνα τής καθημερινότητας. Ντρέπομαι που το αναφέρω, αλλά δεν κατάφερα να συγκρατήσω μέσα μου εκείνη την πρωτόγνωρη ειρήνη, την προσευχή, την ευγνωμοσύνη, την αγάπη.

Αυτά το πέρα για πέρα πραγματικό γε­γονός, με έκανε να βλέπω τα πράγματα λίγο διαφορετικά, να προσπαθώ να βγω από το καβούκι του εγωκεντρισμού μου και της παράλογης λογικής μας, που τα βάζει όλα σε κουτάκια και θέλει να τα εξηγεί με νόμους και κανόνες. Ο φόβος του τέλους επιχαχύνει τη συνειδητοποίηση των λαθών, ωθεί σε συναίσθηση…

Η ευγνωμοσύνη που νοιώθει κανείς την άπειρη αγάπη Του Θεού μαλακώνει την καρδιά του, τόν λιώνει, τόν κάνει να αγαπάει διά του Θεού τους αδελφούς του και τηνν κτίση και παράλληλα φοβάται μήπως με κάποια πράξη του λυπήσει τον Θεό και χάσει αυτό που αρχίζει  να γεύεται η καρδιά του και σκιρτά, αυτό που φτιάχτηκε να αναζητά η ψυχή του την διά της αγάπης δωρεάν παρεχόμενης ένωσης της με τόν Θεό.

(Αποφάσισα να γράψω αυτή τη μοναδική για μενα εμπειρία κατά παράκληση ενός αγαπητού αδελφού «προς δόξαν Θεού» και πνευματική τόνωση των αδελφών. Παρακαλώ, συγχωρέστε τον προσωπικό τόνο της διήγησης, αλλά ήθελα να αποδώσω τα γεγονότα και τα συναισθήματα ακριβώς, όπως τα ζήσαμε. Ευχαριστώ για την κατανόηση σας.)

http://fdathanasiou.wordpress.com/

Στο κέντρο της Αθήνας τρώνε σκυλιά

Σοκ προκαλεί η είδηση πως στο κέντρο της Αθήνας αρπάζουν σκυλιά και στη συνέχεια τα… μαγειρεύουν. Αυτό υποστηρίζει ρεπορτάζ της εφημερίδας Το Ποντίκι το οποίο αναφέρει πως έχει δεχτεί καταγγελίες για κλοπή σκυλιών με σκοπό τη… βρώση.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, τέτοιου είδους περιστατικά έχουν καταγραφεί στις οδούς Φυλής, Πιπίνου, Αγίου Μελετίου, Αριστοτέλους και Πατησίων ενώ σημειώνεται πως τα σκυλιά στις συγκεκριμένες περιοχές έχουν αρχίσει να μειώνονται.

Μάλιστα, αν και στην αρχή θεωρήθηκε πως ίσως κάποιοι είχαν πετάξει φόλες τελικά κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί επειδή οι κάτοικοι δεν έβρισκαν τα πτώματά τους.

Πολλά από τα σκυλάκια που έχουν εξαφανιστεί ήταν αδέσποτα και είχαν υιοθετηθεί από κατοίκους  οι οποίοι τα φρόντιζαν.

Κάτοικος της περιοχής είπε στην εφημερίδα πως κυρίως μετανάστες που ζουν εξαθλιωμένοι αρπάζουν μικρά σκυλιά από ηλικιωμένους.

Μάλιστα, δεν τους χτυπούν το μόνο που προσπαθούν είναι να τους "πιάσουν" απροετοίμαστους ώστε να κλέψουν τα τετράποδα.

Τέτοιου είδους επιθέσεις έχουν λάβει χώρα έξω από σούπερ μάρκετ όπου τασκυλιά είναι δεμένα για να ψωνίσουν οι ιδιοκτήτες τους.

Κάτοικοι που έχουν συνομιλήσει με μετανάστες αναφέρουν πως οι δεύτεροι τους έχουν αποκαλύψει ότι ο λόγος που συμβαίνει οφείλεται στην εξαθλίωση που περνούν μερικοί από αυτούς.

Κανείς δεν μπόρεσε να φανταστεί τότε τι συνέβαινε. Οι πρώτες υποψίες ήρθαν όταν εντοπίστηκαν μετανάστες να αρπάζουν τα κατοικίδια την ώρα που οι ιδιοκτήτες τους τα έβγαζαν βόλτα. Λένε μάλιστα ότι επιλέγουν ηλικιωμένα άτομα τα οποία δεν μπορούν να αντισταθούν, η περιφέρονται έξω από super market και βάζουν στο στόχαστρο τους σκύλους ανθρώπων που συνηθίζουν να τους δένουν έξω από το κατάστημα την ώρα που ψωνίζουν.

Όπως περιέγραψε μια κάτοικος που δέχθηκε επίθεση κατάφερε να σώσει το σκύλο της με τη βοήθεια καταστηματαρχών της περιοχής που έσπευσαν να τη βοηθήσουν.

Οι κάτοικοι λένε ότι έχουν απευθυνθεί στην αστυνομία που ... σηκώνει τα χέρια ψηλά, ενώ σε πολλές περιπτώσεις τους αντιμετωπίζει ως γραφικούς...

Στην εφημερίδα προστίθεται πως το φαινόμενο εντοπίζεται και στην επαρχία σε περιοχές όπως Ηλεία, Άρτα, Ηγουμενίτσα και Μεσσηνία.

Μάλιστα, πριν από λίγους μήνες η εκκλησία σε συνεργασία με το ΔήμοΓαργαλιάνων ξεκίνησε την προσφορά συσσιτίων για μετανάστες που δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν φαγητό ενώ η ανακοίνωση που εκδόθηκε ήταν σοκαριστική.

«Το τελευταίο καιρό συμβαίνουν  φαινόμενα στον τόπο μας αλλά και στις γειτονικές κωμοπόλεις που όταν τα ακούσεις θλίβεσαι. Μαγαζιά ανοίγονται για κλοπή, αλλά οι κλέφτες ενδιαφέρονται για τρόφιμα. Έχουν αυξηθεί σημαντικά οι άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια για να βρουν να φάνε. Σε γειτονική κωμόπολη βρίσκονται τομάρια από σκυλιά και γάτες σημάδι που δείχνει ότι κάποιοι στρέφονται και σε αυτά τα ζώα ώστε να μην πεθάνουν από την πείνα», αναφέρει μέρος της ανακοίνωσης.

cosmo.gr

Δωρεάν προγράμματα 'τσιπαρίσματος' παιδιών από τους μασόνους στις ΗΠΑ

Στην Αμερική μπορεί ακόμα το γενικό τσιπάρισμα όλων των παιδιών να μην έχει επιβληθεί ‘δια του νόμου’, αλλά τα πράγματα οδηγούνται προς τα εκεί. Αργά ή γρήγορα το τσιπάρισμα θα είναι γεγονός. Όπως στα ζώα.

Οι μασονικές στοές δείχνουν ιδιαίτερη προθυμία στην προώθηση του τσιπαρίσματος στα παιδιά, ‘για το καλό των παιδιών’ βέβαια και ‘για να έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας’. Σε συνεργασία μάλιστα με τις τοπικές αρχές και την αστυνομία.
Εικόνα

Για την επαρχία του Maine των ΗΠΑ, υπάρχει το πρόγραμμα ‘MECHIP.ORG’ το οποίο έχει σκοπό την ‘ταυτοποίηση’ και ‘προστασία’ του παιδιού, στην σημερινή εποχή ‘όπου τόσα παιδιά εξαφανίζονται’. ….Το πρόγραμμα προσφέρεται δωρεάν από τους μασόνους, για κάθε οικογένεια στο Maine που ενδιαφέρεται. Βλέπε: http://www.mechip.org/
Υπάρχουν και τα «Μασονικά Προγράμματα Ταυτοποίησης Παιδιού», (‘Masonic Child Identification Programs’) ή με τα αρχικά ‘CHIP’ (!), τα οποία αποτελούν (κατά την wikkipedia) μια ‘φιλανθρωπική πρωτοβουλία' των μασονικών Στοών της Βόρειας Αμερικής, στο να βοηθήσουν στον εντοπισμό εξαφανισμένων παιδιών. Τα προγράμματα που υποστηρίζονται είναι στελεχωμένα από εθελοντές από τις στοές, από ανθρώπους του νόμου και οδοντίατρους. Βλέπε: http://www.mainemason.org/grandlodge/chip.asp

Τα προγράμματα CHIP δίνουν στους γονείς την ευκαιρία να δημιουργήσουν έναν σετ με υλικό αναγνώρισης για το παιδί τους, δωρεάν. Το σετ περιλαμβάνει μια κάρτα δακτυλικών αποτυπωμάτων, μια φυσική περιγραφή, ένα βίντεο, δισκέτα ηλεκτρονικού υπολογιστή ή DVD του παιδιού, ένα οδοντικό αποτύπωμα, καθώς και ένα δείγμα DNA. Ο σκοπός του πακέτου είναι να παρέχει σημαντικές πληροφορίες στο κοινό και στις αστυνομικές αρχές σε περίπτωση που ένα παιδί εξαφανιστεί.
Το πρόγραμμα έχει επαινεθεί από το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά.
Η βιντεοκασέτα ή DVD, εκτός από τη αποτύπωση της εμφάνισης και τη φωνή, περιλαμβάνει ερωτήσεις προσαρμοσμένες στην ηλικία του παιδιού και μπορεί να βοηθήσει στην εξεύρεση ενός παιδιού που θα μπορούσε να λείπει από το σπίτι και για άλλους λόγους εκτός από την απαγωγή.
Το Πρόγραμμα των μασόνων έχει αναφερθεί από κρατικές και τοπικές αστυνομικές υπηρεσίες, ως ‘μοντέλο - πρότυπο’ και για τη δική τους υπηρεσία. Η διαφορά μεταξύ του μασονικού CHIP και άλλων προγραμμάτων, είναι ότι οι δημοτικές και αστυνομικές αρχές αποθηκεύουν όλα τα δεδομένα που συλλέγονται (συμπεριλαμβανομένων των δακτυλικών αποτυπωμάτων) σε μια βάση δεδομένων. Το μασονικό πρόγραμμα λειτουργεί με απόλυτη εχεμύθεια.
Δείτε και στο: http://mason-chip.blogspot.com/

Η κατά ΣΚΑΪ γέννηση του Έθνους μας

Ρεπούση, Δραγώνα και τώρα Αλαφούζος

Mια νέα τηλεοπτική σειρά οκτώ ντοκιμαντέρ προαναγγέλλει ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ, που συνοδεύεται από την έκδοση σχετικού βιβλίου. Τίτλος της σειράς και του βιβλίου είναι «1821- η γέννηση ενός έθνους» ή «1821- η γέννηση ενός έθνους κράτους». Η απόσταση από τους δύο τίτλους δεν είναι μεγάλη, εφ' όσον πρόκειται για το νέο ελληνικό κράτος. Όλο το παιχνίδι παίζεται γύρω από την λέξη «έθνος». Επιστημονικός σύμβουλος της σειράς είναι ο γνωστός καθηγητής Θάνος Βερέμης, του οποίου οι απόψεις έχουν προκαλέσει συχνά αντιδράσεις. Ο Θάνος Βερέμης είναι αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ, στο οποίο είναι γραμματέας ο δημοσιογράφος διευθυντής της «Καθημερινής» Αλέξης Παπαχελάς, από τους κύριους συντελεστές της εκπομπής «Νέοι Φάκελλοι» στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Έτσι λοιπόν έχει το πλέγμα των σχέσεων. Παρουσιαστής της σειράς θα είναι ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος, που έδωσε πρόσφατα συνέντευξη στο περιοδικό ΝΙΤΡΟ και μίλησε για τη σειρά. Θα πρέπει να θυμηθούμε ότι ο Θάνος Βερέμης ήταν επί σειρά ετών πρόεδρος του Συμβουλίου Παιδείας και είχε προκαλέσει το δημόσιο αίσθημα με ομιλία του σε Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, ισχυριζόμενος ότι οι Τούρκοι δεν διέπραξαν γενοκτονία και, αν κάποιος διέπραξε, ήταν οι Έλληνες εναντίον των Τούρκων. Με άλλα λόγια ανήκει στη χορεία των εθνομηδενιστών. Σύμφωνα με αυτούς, δεν υπάρχει έθνος Ελλήνων, αλλά οι κάτοικοι αυτού του τόπου τον 19ο αιώνα αποφάσισαν να λέγονται Έλληνες. Αυτή η άποψη δεν έχει εκφραστεί μόνον μέσα από το βιβλίο της Θάλειας Δραγώνα «Τι είναι η πατρίδα μας;». Την ίδια άποψη εκφράζει και ο επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ Ευάγγελος Κωφός σε άρθρο του στην εφημερίδα «Βήμα», που γράφει: «Το νεοελληνικό έθνος είναι προϊόν μιας ιστορικής μετάλλαξης. Δεν θα υπήρχαμε σαν έθνος, αν δεν είχε γίνει μέσα στο 19ο αιώνα με υβριδική αναγέννηση» («Βήμα Ιδεών», 7 Δεκεμβρίου 2007). Δεν θα πρέπει επίσης να μας διαφεύγει ότι τον περασμένο Οκτώβριο ο Ευ. Κωφός συμμετείχε σε forum του ΝΑΤΟ και η εισήγησή του για την λύση του Μακεδονικού προκάλεσε σφοδρή αντίδραση από την Παμμακεδονική Ομοσπονδία, αν και είναι Μακεδόνας ο ίδιος.

Ο ΣΚΑΪ αναπαράγει τον εθνομηδενισμό

Μέσα σε αυτό το κλίμα εθνομηδενισμού, φαίνεται να κινείται η νέα σειρά και το βιβλίο του ΣΚΑΪ. Ήδη από τα διαφημιστικά της εκπομπής και του βιβλίου αυτό διαφαίνεται. Είτε ιδρύθηκε ένα κράτος- έθνος είτε ένα έθνος, είναι ακριβώς το ίδιο. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι στον ΣΚΑΪ, ραδιόφωνο ή τηλεόραση, έχουν φιλοξενηθεί κατά καιρούς και η Θάλεια Δραγώνα και ο Πέτρος Τατσόπουλος, ο παρουσιαστής της σειράς, αλλά εκλεκτός συνεργάτης είναι και ο Θάνος Βερέμης, όπως τότε με τους 100 μεγάλους Έλληνες. Επίσης ο Αλέξης Παπαχελάς έχει συμμετάσχει σε σύνοδο της Λέσχης Μπίντελμπεργκ, ενώ ανάμεσα στα μέλη του συμβουλίου του ΕΛΙΑΜΕΠ, περιλαμβάνεται και ο Γιώργος Δαυίδ της Coca-Cola. Όμως αν κάποιες συνεντεύξεις σε εφημερίδες ή η έκδοση κάποιων βιβλίων αμφισβήτησης της ελληνικότητας των σημερινών Ελλήνων δεν εξασφαλίζει πλατειά διάδοση, μία τηλεοπτική εκπομπή ασφαλώς προσφέρει πολύ μεγαλύτερη δημοσιότητα. Με άλλα λόγια κλείνει με την τηλεοπτική παραγωγή μία επίθεση εναντίον της εθνικής καταγωγής των Ελλήνων. Το δυστύχημα είναι ότι τόσο ο Πέτρος Τατσόπουλος, όσο και ο Ευάγγελος Κωφός έχουν τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών και ευγενικός χορηγός για την παραγωγή της σειράς είναι η Εθνική Τράπεζα. Ήδη έχουν εκδοθεί πέντε τόμοι της σειράς των βιβλίων. Η μεγάλη διαστρέβλωση της ιστορίας ξεκινά από τις πληροφορίες για το ‘21, που περιλαμβάνονται στην ιστοσελίδα του σταθμού. Γράφουν εκεί: «Η σειρά επιδιώκει να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας σύγχρονης αντίληψης για την εποχή του '21, ερευνώντας επίσης εάν πραγματικά η Τουρκοκρατία ήταν μια άγονη ιστορική παρένθεση ή εάν οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές της κοινωνίας, οι οποίες ευνόησαν τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους». Το ότι η "γονιμοποιός δύναμη" της Τουρκοκρατίας θα συνέβαλε στη δημιουργία της πατρίδας μας, είναι πέρα και από τη φαντασία μας. Αλλά οι προκλήσεις δεν σταματούν εδώ.

Η πρόκληση μια συνέντευξης
Η πρώτη φορά που έδωσε συνέντευξη για τη σειρά ο παρουσιαστής της, ήταν τον περασμένο Αύγουστο στον ΣΚΑΪ. Δυστυχώς, το αναρτημένο βίντεο της συνέντευξης δεν ανοίγει. Όμως στο σημείωμα δίπλα, ο Πέτρος Τατσόπουλος φέρεται να δηλώνει: «Δεν θα με ενδιέφερε να συμμετάσχω σε μια παραγωγή φουστανέλας». Το τι ακριβώς εννοεί με τη φουστανέλα, δεν αποσαφηνίζεται. Ίσως να εννοεί ότι οι Έλληνες δεν ξεσηκώθηκαν από την αγάπη τους για την ελευθερία (άποψη της φουστανέλας), αλλά εξ αιτίας της αύξησης των φόρων και ότι μέχρι τότε ήταν ευχαριστημένοι από τον σουλτάνο (σύγχρονη και «αντικειμενική» αντίληψη), όπως δήλωσε σε άλλη του συνέντευξη στο περιοδικό ΝΙΤΡΟ. Αλλά στη συνέντευξη αυτή, θέλει ακόμα πιο σύγχρονο τον Κολοκοτρώνη και όχι τον ήρωα «γέρο του Μοριά» της φουστανέλας. Για το λόγο αυτό μας παραπέμπει στο σήμερα, ισχυριζόμενος αστήρικτα ότι έφαγε τα λεφτά από το επαναστατικό δάνειο. Εκεί όμως που έρχεται να ευθυγραμμιστεί πλήρως με τον Βερέμη, τον Κωφό, την Δραγώνα και τους άλλους εθνομηδενιστές είναι στη δήλωσή του: «Έλληνας δεν γεννιέσαι, διαλέγεις να γίνεις... Αυτό που σήμερα είναι η εθνική μας ταυτότητα, είναι κάτι που εν πολλοίς κατασκευάστηκε από προϋπάρχοντα στοιχεία. Το ελληνικό κράτος ήταν μια πανσπερμία ανθρώπων, γενών, ιδεών, γλωσσών, που έπρεπε να μπουν σε ένα καλούπι για να φτιάξουν το ελληνικό έθνος». Ίσως μπερδεύει την Ελλάδα με τις ΗΠΑ ή κάνει μια αναγωγή στη σύνθεση των πληθυσμών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Πράγματι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ζούσε μία πανσπερμία λαών που μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες. Αλλά εδώ στον τόπο μας, αυτό δεν υπήρξε, είτε τους αρέσει είτε δεν τους αρέσει. Ήλθαν οι σύγχρονες έρευνες του DNA των Ελλήνων που απέδειξε ότι είμαστε 99,5% λευκή υποκαυκάσια φυλή χωρίς προσμίξεις σλαβικές ή άλλες από την Μ. Ανατολή. Αλλά δεν φαίνεται να τους απασχολούν παραγωγούς και συντελεστές της σειράς οι επιστημονικές έρευνες. Διαστρέφουν για άλλη μια φορά την ιστορία, ισχυριζόμενοι ότι η ιδέα του ελληνικού έθνους διαμορφώθηκε τον 19ο αιώνα κυρίως από τον Κοραή και τους άλλους διαφωτιστές. Λησμονούν τον Πλήθωνα που έλεγε «Έλληνες αεί εσμεν...». Ότι η δημιουργία ενός νέου ελληνικού κράτους δεν ήταν αίτημα του 19ου αιώνα, αλλά αίτημα της Αναγέννησης από τον 15ον αιώνα και πιο έντονα από τον 16ον αιώνα. Ούτε φυσικά περνούσε από το μυαλό μας ότι μετά την κατάρρευση των θεωριών του Φαλμεράιερ, από ξένους ιστορικούς κυρίως, αυτές θα ξαναζωντάνευαν στον τόπο μας. Λησμονούν τα σουλτανικά φιρμάνια που απαγόρευαν τους μικτούς γάμους χριστιανών και μουσουλμάνων. Λησμονούν ότι οι Έλληνες με τους προεστούς και την εκκλησία, διατήρησαν μια αυτονομία και καθαρότητα. Λησμονούν ότι ο Όθων ονομάστηκε βασιλεύς της Ελλάδος και όχι των Ελλήνων, όπως θα ήταν το σωστό, μετά από απαίτηση των Οθωμανών, γιατί οι πλειοψηφία των Ελλήνων ζούσαν σκλαβωμένοι στην επικυριαρχία τους. Αυτή η όσμωση προετοίμασε την Επανάσταση και όχι οι κοινωνικές αλλαγές, που ούτε κι αυτές υπήρξαν, των Οθωμανών επικυριάρχων.

Θάνος-Κώστας Καλοσκοπίτης

http://www.elkosmos.gr/

Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΣΚΑΙ:ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΛ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ "1821" ΤΟΝ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟ-ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΛΑΦΟΥΖΟΥ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΗ ΣΕΙΡΑ,ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΚΟΝΟΜΑ!

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΒΛΑΜΜΕΝΟΥΣ "ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ" ΤΟΥ ΥΒΡΙΣΤΗ ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ "ΕΠΙΘΕΣΗ ΦΑΣΙΣΤΩΝ" ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ.ΒΡΕΙΤΕ ΠΟΙΟΣ...ΛΕΙΠΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΚΑΙ,άδειασε κυριολεκτικά τον παρουσιαστή του "1821":Όχι μόνο επενέβη στη συζήτηση,αλλά χαρακτήρισε "ατυχή τη συνύπαρξη και γειτονία με τους Τούρκους",υπό το έντρομο βλέμμα του "καθηγητή" και ΟΘΩΜΑΝΟΛΑΓΝΟΥ Βερεμή!

Έπειτα,προσπάθησε να δικαιολογηθεί θέτοντας το ερώτημα "γιατί προκαλεί η σειρά μας και όχι τα τούρκικα σήριαλ που προβάλλονται κατά κόρον από την τηλεόραση"!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:ΜΑΣ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΕΞΙΣΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ,ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΜΩΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟ ΚΑΘΕΝΑ!



Η πανικόβλητη εμφάνιση Αλαφούζου σε συνδυασμό με την ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ Τατσόπουλου,δείχνουν πως στον ΣΚΑΙ επικρατεί πανικός με τις αντιδράσεις,αφού τελικά δεν πρόκειται μόνο για μερικούς "φασίστες",ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ!

Και σαν επιχειρηματίας ο Αλαφούζος,φοβάται μη χάσει ΤΗΝ ΚΟΝΟΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ!

Δεν δείχνει λοιπόν τον Τατσόπουλο,για να μην προκαλέσει περισσότερο τους τηλεθεατές:Κι εμφανίζεται εκείνος,προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα!

ΟΣΟ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΡΙΞΟΥΝ ΣΤΑΧΤΗ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ:ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΒΔΕΛΥΓΜΙΑΣ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΗ "ΙΣΤΟΡΙΑ" ΠΟΥ ΤΟΥ ΣΕΡΒΙΡΟΥΝ Ο ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ!

http://hellas-orthodoxy.blogspot.com/

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΑΝΕΝΤΑΧΤΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ

Με εσωτερική κινητοποίηση της ομάδας δράσης των Ανένταχτων Πατριωτών αποκλείστηκε συμβολικά την Τρίτη το βράδυ ημέρα προβολής της γνωστής εχθρικής προπαγάνδας η είσοδος του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ που την φιλοξενεί. 

 Αυτό ήταν μόνο η αρχή... Καλούμε όλους τους Έλληνες Πατριώτες που πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα να αντιδράσουν, να συνταχθούν μαζί μας για την επόμενη Τρίτη στις 9 το βράδυ στο ίδιο σημείο. Εξω από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.

Καλούμε δε ενώσεις, συλλόγους, φορείς, που διαπνέονται από τα ίδια ιδανικά κι έχουν τις ίδιες ανησυχίες μαζί μας να πλαισιώσουν το κάλεσμα μας για να μαζικοποιήσουμε την Αντίσταση και τον Αγώνα μας...

Τρίτη 1 ΜΑΡΤΙΟΥ στις 9 το βράδυ εκεί που "Σκάει" μύτη η προδοσία... ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΣΚΑΪ στο Νέο Φάληρο.

ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ

www.patriwtes.gr 

ΜΕΣ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα. 

Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε. 

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε. 

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθησε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου». Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται». Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της. 

Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». «Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος. «Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση. 

Αλλος ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, να αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης. 

Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ νΌ απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα». 

Στην επόμενη στάση ένα παληκάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσική. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παληκάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη. 

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε: Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ». 

(Από την Ξένια Σώντερς)

Ανεξέλεγκτες οι τράτες καταστρέφουν το βυθό του Ρεθύμνου-Το μεγάλο ψάρι τρώει το ... μικρό λέει ο λαό μας!

Ανεξέλεγκτες οι τράτες καταστρέφουν το βυθό του Ρεθύμνου
Το μεγάλο ψάρι τρώει το ... μικρό λέει ο λαό μας!

Μόνο που το μεγάλο ψάρι, στην περίπτωση του ρεπορτάζ της «Ρ.Α.», είναι οι μεγάλες τράτες που με τα σιδερένια δίχτυα τους, σαρώνουν κυριολεκτικά όλα τα ψάρια του βυθού της θάλασσας του Ρεθύμνου, από τα μεγάλα μέχρι τους γόνους.

Ρεπορτάζ: Βασίλης ΚασιμάτηςΓράφει η Ελπίδα Δημακοπούλου

Χθες το πρωί εμφανέστατα ενοχλημένοι ερασιτέχνες και επαγγελματίες αλιείς καλούσαν επανειλημμένως το τηλέφωνο της εφημερίδας μας για να καταγγείλουν 2 Χανιώτικες όπως υποστηρίζουν μεγαλο-τράτες οι οποίες από το πρωί έως αργά το απόγευμα κυριολεκτικά σάρωναν το βυθό έξω από το Ρέθυμνο, από το Πετρέ έως το Σφακάκι.

Αμέσως σπεύσαμε και παρακολουθήσαμε την μια εξ αυτών να "χτενίζει" τη περιοχή και την οποία δεν την χάσαμε από τα μάτια μας έως το σούρουπο σχεδόν. Πραγματικά μείναμε εντυπωσιασμένοι από το μένος με το οποίο η τράτα συνέχιζε, μέχρι την ώρα που τελικά και εμείς αποχωρήσαμε (σούρουπο), το καταστρεπτικό της για το Ρεθυμνιώτικο θαλάσσιο οικοσύστημα, έργο!

Λιμεναρχείο Ρεθύμνου
Σε ερώτηση που κάναμε στο Λιμεναρχείο Ρεθύμνου για να μας δώσει μια σαφή εικόνα περί της νομιμότητας του πλωτού αυτού μέσου αλιείας, ο Λιμενάρχης κ. Αντώνης Ορφανός μας παρέπεμψε στον προϊστάμενο της Λιμενικής Αστυνομίας κ. Δασκαλάκη, ο οποίος μας είπε ότι δεν υπήρχε η δυνατότητα εξόδου του μοναδικού πλωτού μέσου που το Λιμεναρχείο Ρεθύμνου έχει στη διάθεσή του, λόγω καιρού. Εμείς όμως δεν διαπιστώσαμε ουδώλως κακές καιρικές συνθήκες επιβεβαιώνοντας για ακόμα μια φορά τις ελλείψεις σε τεχνολογικό εξοπλισμό από πλευράς Λιμενικού Σώματος.
Δεν είναι διόλου ενθαρρυντικό το στοιχείο ότι το Ρέθυμνο δεν έχει την δυνατότητα σε ένα "τεσσάρι" (δύναμη αέρα σε μποφώρ) να μην έχει την δυνατότητα το Λιμεναρχείο να επιχειρήσει έξοδο για έλεγχο.
Εφιστούμε τη προσοχή στην Ανωτέρα διοίκηση του Λιμεναρχείου και ενόψη της επερχόμενης καλοκαιρινής τουριστικής περιόδου, να φροντίσει ούτως ώστε να εξοπλίσει αποτελεσματικότερα το τοπικό μας Λιμεναρχείο και να παραχωρήσει τα κατάλληλα εργαλεία για την σωστή διενέργηση ελέγχων. Για αυτό το λόγο η εφημερίδα μας θα προχωρήσει και θα αποστείλει το παρών δημοσίευμα στην αρμόδια υπηρεσία στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας με σκοπό να ενεργήσει τα δέοντα.

Επί τω πρακτέω

Πίσω στο θέμα μας τώρα, να πούμε ότι δεν ήταν λίγες όμως οι φορές που με οπτική μέτρηση από τους καταγγέλλοντες διαπιστώθηκε ότι η μια εκ των δύο τρατών παραβίαζε την νομοθεσία και ψάρευε κάτω των ορίων του ενός μιλίου που αυτή τη στιγμή (λανθασμένα) εφαρμόζεται από το ΥΕΝ. 
Να σημειώσουμε εδώ ότι αυτές οι τράτες αποτελούν το βασικό και ίσως και μοναδικό πλήγμα στο θαλάσσιο οικοσύστημα με τα γνωστά αποτελέσματα που είναι η σημαντική έλλειψη ψαριών στις Ελληνικές θάλασσες και κυρίως στο Κρητικό πέλαγος καθόσον τα βαριά δίχτυα τους δεν αφήνουν τίποτα και σαρώνουν τα πάντα έως ακόμα και το "γόνο" μην αφήνοντας ελεύθερη την αναπαραγωγή.
Ακόμα και οι θαλάσσιες χελώνες πέφτουν διαρκώς θύματα αυτής της ασύδωτης και καταστρεπτικής μορφής αλιείας.

Γνωστά σε όλους μας τα αποτελέσματα.Κατάντια το γεγονός να τρώμε στην Ελλάδα, που άλλοτε έσφυζε από ψάρι, ψάρια εισαγωγής από Μαδαγασκάρη και Ατλαντικό. Το χειρότερο δε, είναι ότι τα πληρώνουμε στις ψαροταβέρνες με τιμή Ελληνικού στα 55 και 60 ευρώ το κιλό.
Στη διάρκεια του ρεπορτάζ της «Ρ.Α.» μας επισκέφθηκε στα γραφεία της εφημερίδας και είχαμε τη τύχη να συνομιλήσουμε με τον κ. Ηλία Κυριακάκη, τον άνθρωπο με την περίσσια γνώση και τις πολλές περγαμηνές.
Αντιπρόεδρος ερασιτεχνών αλιέων Ρεθύμνου, εκπρόσωπος του Νομού των επαγγελματιών αλιέων Ρεθύμνου & του Συλλόγου ψαροντουφεκάδων καθώς και εκπρόσωπος των ιδιοκτητών φουσκωτών σκαφών, για το θέμα των τρατών.

η εν λόγω τράτα εμφανέστατα "γονατισμένη"
στη πρύμνη της από το βάρος, ξύνει το βυθό
έξω από το ΡέθυμνοΔιαπιστώσαμε ότι ο κ. Κυριακάκης αφενός είναι τεράστια πηγή γνώσης στο θέμα της αλιείας αλλά και της νομοθεσίας που διέπει αυτήν και βαθύτατα ενημερωμένος για την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και το τι συμβαίνει στα άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε. Μας έκανε λόγο για την τραγελαφική καταστρατήγηση των Ευρωπαϊκών κανονισμών με σαφή σημάδια εξυπηρέτησης αλλότριων συμφερόντων.
Το βασικό ζητούμενο είναι η ανάκληση της Υπουργικής Απόφασης της 5^ης Μαρτίου 2008 (ΦΕΚ 368, τεύχος 2^ο) του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Κοντού, που προβλέπει την αλιεία με μηχανότρατες σε απόσταση ενός μιλίου από την ακτή. Η συγκεκριμένη απόφαση παραβιάζει τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό (Άρθρο 13 παρ.2 του Νόμου 1967/2006), που αφορά τα μέτρα διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο.

Τι συμβαίνει στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τι καταστρατηγείται στη χώρα μας
Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο Νόμο, απαγορεύεται το ψάρεμα με μηχανότρατα εντός 1,5 ν.μ. από τις ακτές προκειμένου να εξασφαλιστεί η προστασία και η διατήρηση των θαλασσίων οικοσυστημάτων και να προωθηθεί η βιώσιμη διαχείριση τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως , όπου δηλαδή τα νερά είναι ρηχά, το όριο είναι τα 2,5 ν.μ. 

Μετά την παρέκκλιση του Υπουργού από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό, τον οποίο είχε υπογράψει και η Ελλάδα, το Σεπτέμβριο του 2008 ενημερώθηκαν σε σύσκεψη του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ρεθύμνου, ο Λιμενάρχης Ρεθύμνου, ο αρμόδιος Αντινομάρχης και εκπρόσωποι των αλιέων του Νομού, οι οποίοι και κατανόησαν τον κίνδυνο και την καταστροφή που επιφέρει η αλιεία με μηχανότρατα, τόσο κοντά στην ακτή.
Επίσης ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Ηλίας Λαμπίρης έχει καταθέσει δύο σχετικές ερωτήσεις στον κ. Κοντό και ηΒουλευτής Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Ευαγγελία Πασχαλίδου μια σχετική αναφορά προς το Προεδρείο της Βουλής. Στήριξη υπήρξε και από το ΛΑΟΣ.
Εν τω μεταξύ, είχαν καταφτάσει στα νερά του Ρεθύμνου, αμέσως μετά την απόφαση του κ. Κοντού, 2 μηχανότρατες από τα Χανιά και 2 από την Αθήνα με σκοπό να καθαρίσουν όλα τα ζωντανά του βυθού και να "...μην αφήσουν λέπι", όπως χαρακτηριστικά μας ανέφερε ο Αντιπρόεδρος κ. Κυριακάκης.
Το αποκορύφωμα είναι να βρίσκουμε πλέον στις ψαροταβέρνες, προς πώληση τους γόνους των ψαριών και των καλαμαριών, κάτι που είναι βεβαίως απαγορευτικό και άκρως αντι-οικολογικό.  

Οι κινητοποιήσεις των συλλόγων αλιέων του Ρεθύμνου αλλά και επιστημονικών ινστιτούτων, περιβαλλοντικών οργανώσεων και της Συνομοσπονδίας Αλιέων Ελλάδος, που έχουν ξεκινήσει εδώ και τρία χρόνια, δεν έχουν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα.
Φαίνεται ότι τα συμφέροντα είναι τόσο μεγάλα που δεν αφήνουν με τίποτα να πράγματα να κυλήσουν ομαλά προς την σοφή κατεύθυνση.

Το τελευταίο τους χαρτί, με την ελπίδα ότι θα γίνει κάτι, φαίνεται να παίζουν τώρα οι σύλλογοι των αλιέων με τη βοήθεια του ωκεανογραφικού «Αρχιπέλαγος» που θα καταφτάσει γύρω στις 15 με 20 Μαϊου.
Μέσω της Νομαρχίας Ρεθύμνου, όπως μας ενημέρωσε ο κ. Κυριακάκης, έχει κληθεί το ωκεανογραφικό ώστε να κάνει αρχικά μία οριοθέτηση του κόλπου και στη συνέχεια να προχωρήσει στην χαρτογράφησή του. Με αυτή την χαρτογράφηση, αφού φανεί η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο βυθός, υπάρχει και η πιθανότητα να απαγορευτεί η ακατάσχετη αλιεία στη θάλασσα του Ρεθύμνου. Για τη διαδικασία της χαρτογράφησης, ο Νομάρχης Ρεθύμνου κ. Γιώργης Παπαδάκης υποσχέθηκε ότι η Νομαρχία θα παραχωρήσει 10.000 ευρώ. 

Η γνωστή "πρεμούλα" που ταλανίζει εδώ και χρόνια τον άμοιρο αυτό τόπο βρήκε εφαρμογή & μεθόδους σύντομου "πλουτισμού" και στο θέμα της Αλιείας!
Το μόνο αποτέλεσμα λοιπόν που αποκόμισαν ήταν μια κλήτευση προς εμφάνιση στο κατάστημα του Λιμεναρχείου Ρεθύμνου. Η κλήση έγινε στον κ. Κυριακάκη, ώστε να εξεταστεί ανωμοτί, (αν είναι δυνατόν!!) για παράβαση του άρθρου 184 του Π.Κ. προκειμένου να μην προχωρήσουν οι αλιείς σε έμπρακτη διαμαρτυρία με αποκλεισμό του κόλπου του Ρεθύμνου και την παρεμπόδιση των τρατών με τα σκάφη τους, ώστε να μην εισέλθουν στο όριο του 1,5 ν.μ. από την ακτή.
Έτσι λοιπόν, η καταστροφή του θαλάσσιου οικοσυστήματος, συνεχίζεται και σήμερα ανενόχλητα και με γοργούς ρυθμούς. Κι αυτό συμβαίνει λόγω της απογοήτευσης ότι δεν πρόκειται να υπάρξει πλέον κανένα θετικό αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων, μιας και η αδιαφορία των υψηλά ιστάμενων πολιτικών παραγόντων είναι καθοδηγούμενη από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, όπως μας κατήγγειλαν γεμάτοι θυμό και απόγνωση οι αλιείς του Ρεθύμνου.

Το αποτέλεσμα της καταστροφής της θαλάσσιας ζωής με την αλίευση και των γόνων των ψαριών που έχει ως αποτέλεσμα την εξαφάνισή τους από τη θάλασσα του Ρεθύμνου, θα έχει επιπτώσεις σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που τώρα ωφελούνται οικονομικά. Μπορεί μέχρι τώρα να βγαίνουν οι τράτες από το πρωί μέχρι να πέσει ο ήλιος και να μαζεύουν ότι βλέπουν να κινείται στα υπερσύγχρονα βυθόμετρά τους που έχουν την δυνατότητα να ανιχνεύουν την κινητικότητα ακόμα και του ίδιου του πλαγκτόν. Σε λίγο όμως εξαιτίας της ανεξέλεγκτης συμπεριφοράς τους δεν θα υπάρχει κανένα ενδιαφέρον για ψάρεμα σ αυτή τη θάλασσα γιατί θα έχει μείνει στέρφα.

Ας ευαισθητοποιηθούν λοιπόν οι φορείς. Ότι φαγώθηκε... φαγώθηκε!
Ας κάνουν πράξη τις εντολές που έχουν λάβει εγγράφως από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα διότι πρέπει να εναρμονιστεί τάχιστα η εγκύκλιος του Υ.Ε.Ν. πριν βρεθούμε για ακόμα μια φορά προ τετελεσμένου.
Εμείς σε κάθε περίπτωση θα συνεχίσουμε πάραυτα το ρεπορτάζ και θα ασκήσουμε όση πίεση μας επιτρέπουν οι δημοσιογραφικές μας "πένες" διότι το θέμα είναι ουσιώδους σημασίας για τα παιδιά μας και το μέλλον τους.

http://www.agorapress.gr/el/news.php?n=996

Ρουμανία: Αναβάλλεται η ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη

Η κυβέρνηση της Ρουμανίας αποφάσισε να αναβάλει επ’ αόριστον την καθιέρωση της ηλεκτρονικής ταυτότητας, ένα έγγραφο το οποίο έπρεπε να παραδοθεί στους πολίτες για χρήση το 2011, επικαλούμενη έλλειψη οικονομικών και τεχνικών προϋποθέσεων καθώς και της ανάγκης για μια πιο «απλουστευμένης διαδικασίας» ώστε να αποφευχθούν οι παραβιάσεις των όρων έκδοσης του εγγράφου αυτού.

Αρχικά η καθιέρωση του ηλεκτρονικού αυτού εγγράφου προβλέπονταν για την 1η Ιανουαρίου 2003, διαδοχικά παρατάθηκε για την 1η Ιανουαρίου 2006, κατόπιν για την 1η Ιανουαρίου 2009 και τέλος την 1η Ιανουαρίου 2011.

Δικαιολογία για τις συνεχόμενες αναβολές της καθιέρωσης της ηλεκτρονικής κάρτας είναι ο εκμοντερνισμός των Εθνικών Πληροφοριακών Συστημάτων, όπου θα αποθηκεύονται τα στοιχεία του πληθυσμού.

Με κατεπείγον διάταγμα η κυβέρνηση κατήργησε τη διάταξη που προέβλεπε την καθιέρωση της ηλεκτρονικής κάρτας από την 1η Ιανουαρίου 2011, όπως προέβλεπε σχετικός νόμος της 1η Ιουλίου 2010 ο οποίος καθόριζε την ημερομηνία εφαρμογής της και τη γενικότερη πλατφόρμα διαχείρισής της .

Η κυβέρνηση αποφάσισε, υπό τις συνθήκες αυτές, να παράσχει στους δημόσιους οργανισμούς ειδικό εξοπλισμό και λογισμικό εντός δεκαοκτώ μηνών, ώστε να εισαχθεί η ηλεκτρονική κάρτα, πρώτα στις έδρες των δήμων των νομών και εντός ενός χρονοδιαγράμματος τριών ετών στις υπόλοιπες πόλεις και κωμοπόλεις.

--

Τίτλος άρθρου: «Guvernul a decis sa amane pe termen nedefinit introducerea cartii electronice de identitate»

Δημοσίευση: Romania Antena 1, 11:35, 31 Δεκεμβρίου, 2010

Βαλκανικό Περισκόπιο - Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος Ἐχέδωρος

Ηλεκτρονικός πόλεμος κατά της Ελλάδας-Μια βρόμικη πρακτική του τουρκικού στρατού στο Διαδίκτυο

Στην έρευνα για την Εργκενεκόν, αποκαλύφθηκε ότι ο τουρκικός στρατός διαχειριζόταν 42 ιστότοπους εναντίον της Ελλάδας και άλλων «εχθρών»

ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΨΕΥΔΗ
Για «εγκλήματα Ελλήνων» και «Τσάμηδες»

Αναπάντητη μένει ένα μήνα σχεδόν μετά την αποκάλυψή της η προσπάθεια του τουρκικού στρατού και των παρακλαδιών της οργάνωσης Εργκενεκόν, να οργανώσουν και να διατηρούν τα τελευταία χρόνια σε λειτουργία μηχανισμούς συκοφάντησης και υπονόμευσης της Ελλάδας.
Όπως έγραψε χθες η αθηναϊκή εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής», η αποκάλυψη για το βρόμικο πόλεμο του τουρκικού στρατού εναντίον της Ελλάδας έγινε πριν από ένα μήνα, η Ελλάδα όμως δεν έχει ζητήσει καν εξηγήσεις.

Η 3η Μονάδα Πληροφοριών
Η Αθήνα όχι μόνο δεν έχει προβεί σε διαβήματα διαμαρτυρίας, αλλά δεν έχει καν ζητήσει εξηγήσεις για την πρωτοφανή αυτή προβοκάτσια εναντίον της χώρας.
Η τουρκική μαύρη προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας κατευθυνόταν στο διαδίκτυο από το επίσημο τουρκικό κράτος και την ευθύνη διαχείρισης των ιστότοπων, όπως η «Τσαμουριά» και τα «Εγκλήματα των Ελλήνων», είχε η «3η Μονάδα Πληροφοριών». Η ιστορία άρχισε στις 5 Νοεμβρίου, όταν η τουρκική εφημερίδα «Ζαμάν» αποκάλυψε ότι μια δεύτερη επιστολή με ανώνυμο αποστολέα έφθασε σε δημοσιογραφικά γραφεία στην Άγκυρα και αποκάλυπτε λεπτομέρειες της μυστικής δραστηριότητας των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (TASK) εναντίον όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και πολιτικών ομάδων, ιδιωτών και πολιτικών κομμάτων.

Ψυχολογικός πόλεμος στους ιστότοπους
Σύμφωνα με την ανώνυμη αυτή επιστολή, που αποτελεί βασικό στοιχείο της δικογραφίας για την υπόθεση Εργκενεκόν, που συγκλονίζει εδώ και μήνες την Τουρκία, ο τουρκικός στρατός είχε θέσει σε λειτουργία και διαχειριζόταν περίπου 42 ιστότοπους, στο πλαίσιο των επιχειρήσεων ψυχολογικού πολέμου.
Μεταξύ αυτών βρίσκονται ιστότοποι που αφορούν την... «Τσαμουριά», τα «Εγκλήματα των Ελλήνων», τις «Γενοκτονίες που έχουν υποστεί οι Τούρκοι», τον «Πόντο», την «Αρμενική Πραγματικότητα» αλλά και το ΠΚΚ και τον Α. Οτσαλάν. (www.cameria.org ,www.yunanli.com , www.pontuslu.com, www.greekmurderers.net,www.turkishgenocide.net, www.members.tripod.com/camerian_volunteer κ.ά.)

Μαύρη προπαγάνδα και κατά της Κύπρου
Όλα αυτά τα χρόνια η τουρκική μαύρη προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αρμενίας αλλά και των μειονοτήτων κατευθυνόταν στο διαδίκτυο από το επίσημο τουρκικό κράτος και την ευθύνη διαχείρισης των ιστοτόπων είχε η «3η Μονάδα Πληροφοριών», με επικεφαλής τους συνταγματάρχες Γκοκτσέογλου, Οζγιέρ, Γκοκτάς, Τσιτσέκ, Γκουσλού. Οι περισσότερες ιστοσελίδες από αυτές διέκοψαν τη λειτουργία τους μόλις έγινε η αποκάλυψη και μόνο μερικές (λόγω της ιδιομορφίας του παροχέα που τις φιλοξενούσε) συνεχίζουν να υπάρχουν στο διαδίκτυο. (http://www.members.tripod.com/camerian_volunteer)
Εκτός του ιστότοπου «greekmur­derers.net», ο οποίος αποτελούσε ένα από τα πιο συγκροτημένα site του διαδικτύου στην προώθηση ανθελληνικής προπαγάνδας, με καθημερινή ενημέρωση, οι τελευταίες αποκαλύψεις φέρνουν στο φως και το σκοτεινό ρόλο του τουρκικού κράτους στην ανακίνηση «τσάμικου» ζητήματος, κάτι που δεν είναι γνωστό εάν συνέβη και με την ανοχή των αλβανικών Αρχών.
Όσο για τις άλλες ιστοσελίδες, φιλοξενούσαν πολλές φορές με μορφή ψευδοεπιστημονική την προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου με ειδικές αναφορές στα... «εγκλήματα» των Ελλήνων εις βάρος των Τούρκων στην Κύπρο, στη Μικρά Ασία και στον Πόντο!

http://www.sigmalive.com/simerini/news/216197