Ο Αυτονομιακός Αγώνας στη Βόρειο Ηπειρο

Η δημιουργία του Αλβανικού κράτους το 1912 δεν ήταν αποτέλεσμα αγώνων ενός λαού που ζητούσε την απελευθέρωση του και την ανεξαρτησία του από τον Οθωμανικό ζυγό, αλλά επινόηση της Αυστροουγγαρίας και της Ιταλίας οι οποίες ενεργούσαν η κάθε μία για ίδιο συμφέρον.

Το εθνικό συναίσθημα ήταν άγνωστο στους Αλβανούς μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα . Οι πιστοί στο Ισλάμ Αλβανοί του Βορρά ένιωθαν Τούρκοι, ενώ οι Ορθόδοξοι του Νότου, όπου υπήρχαν συμπαγείς Ελληνικοί πληθυσμοί καθώς επίσης και αρκετοί μουσουλμάνοι, Ελληνες κάτοικοι της Ηπείρου. Ετσι, με την έναρξη του Α’ Βαλκανικού πολέμου τον Οκτώβριο του 1912, ενώ όλα τα Βαλκανικά κράτη: Ελλάδα, Μαυροβούνιο, Σερβία, Βουλγαρία συμμάχησαν κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Αλβανοί με απόφαση των αρχηγών των εθνικιστικών τους ομάδων πήραν μέρος στον πόλεμο, στο πλευρό των Τούρκων. Βλέποντας οι Αλβανοί την ατυχή γι’ αυτούς έκβαση του πολέμου και διαπιστώνοντας, μετά από επίσκεψη του Ισμαήλ Κεμάλ Βλιώρα στη Βιέννη, ότι πιθανή ίδρυση Αλβανικού κράτους δεν ήταν αντίθετη με την πολιτική θέληση της Αυστροουγγαρίας, προχώρησαν στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλβανίας. Το γεγονός αυτό έγινε στις 28 Νοεμβρίου 1912 στον Αυλώνα και ήταν απόφαση εθνοσυνέλευσης, που συγκλήθηκε εκεί από τον Ισμαήλ Κεμάλ Βλιώρα αμέσως μετά την αποβίβαση του από Αυστριακό αντιτορπιλικό, που τον μετέφερε στον Αυλώνα, από την Τεργέστη της Ιταλίας. Στη συνέχεια οι Αλβανοί ζήτησαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις και την Τουρκία τη διεθνή αναγνώριση του κράτους τους και η οποία τελικά επετεύχθη στις 7 Δεκεμβρίου 1912 από την Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου.

Την ίδια στιγμή ο ελληνικός στρατός με τη νικηφόρα προέλαση του ελευθέρωνε τους Αγ. Σαράντα, την Κορυτσά, τα Ιωάννινα, το Αργυρόκαστρο , την Κλεισούρα, το Τεπελένι. Η Χειμάρρα είχε ελευθερωθεί νωρίτερα από εθελοντές με αρχηγό τον Χειμαρριώτη μακεδονομάχο Σπύρο Σπυρομήλιο. Ο πληθυσμός των περιοχών αυτών με απερίγραπτο εθνουσιασμό εκδήλωνε τα ακραιφνή Ελληνικά του αισθήματα προς τον ελευθερωτή Ελληνικό στρατό, και συνέτασσε ψηφίσματα και υπομνήματα μετά από πάνδημα συλλαλητήρια πίστης και αφοσίωσης προς τον Διάδοχο.Το περιεχόμενο των ψηφισμάτων και των υπομνημάτων αυτών αποτελεί αδιάψευστο ιστορικό ντοκουμέντο της Ελληνικότητας της Βορείου Ηπείρου ιδιαίτερα περιοχών, που δεν αναγνωρίζονται από τους Αλβανούς ότι κατοικούνται από Βορειοηπειρώτες.

Καταπληκτικό είναι το γεγονός ότι οι Μουσουλμάνοι της περιοχής δεν διαφοροποιούνται στα αισθήματα προς την Ελλάδα από τους Χριστιανούς. Και αυτό, γιατί στη συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν Ελληνες στην καταγωγή, εξισλαμισθέντες κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.Μικρά παιδιά, γυναίκες και άνδρες μέχρι τα κατάλευκα γηρατειά, εκδήλωναν την Ελληνικότητα τους με τρόπο, που δεν αφήνει ασυγκίνητο και τον πιο ψύχραιμο ερευνητή.Πόθος όλων η ένωση με τη μητέρα Ελλάδα και πρόθεση τους ο αγώνας μέχρις εσχάτων για την ελευθερία.

Δυστυχώς, με τη λήξη του Α’ Βαλκανικού πολέμου και με την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης του Λονδίνου στις 17 Μαΐου 1913, συναρτήθηκε η τύχη της Βορείου Ηπείρου με αυτή των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου – σύμφωνα με το άρθρο 5 της Συνθήκης-. Τα νησιά του Αιγαίου θα δίνονταν στην Ελλάδα μόνο εάν η χώρα μας θα “εδέχετο άνευ αντιρρήσεων, όπως η Βόρειος Ηπειρος περιληφθή εντός των Αλβανικών συνόρων“.

Πληροφορούμενοι οι Βορειοηπειρώτες του Αργυροκάστρου, της Πρεμετής, του Τεπελενίου, του Δελβίνου και της Χειμμάρας ότι σχεδιάζεται από τις Μεγάλες Δυνάμεις η προσάρτηση τους στο Αλβανικό κράτος, διοργάνωσαν στις 5 Ιουνίου μεγάλο συλλαλητήριο στο Αργυρόκαστρο και στις 17 Ιουνίου συνέταξαν πληρεξούσιο σε αντιπροσώπους τους προκειμένου να τους εκπροσωπήσουν με παράστασή τους ενώπιον της Πρεσβευτικής Συνδιάσκεψης του Λονδίνου. Με το κείμενο τους στους Πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων, οι πληρεξούσιοι των Βορειοηπειρωτών ζήτησαν την αποστολή “Ειδικής Επιτροπής” στη Βόρειο Ηπειρο για να εξακριβώσει τον εθνολογικό χαρακτήρα του τόπου και τη θέληση των κατοίκων και αυτόχρονα αποκάλυψαν, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, την απόφασή τους να πολεμήσουν για την ελευθερία τους.

Εμενε όμως εκκρεμές το θέμα του καθορισμού των Ελληνο-Αλβανικών συνόρων, που ανατέθηκε σε Διεθνή Επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους των Μεγάλων Δυνάμεων. Αμέσως μετά το διορισμό της Διεθνούς Επιτροπής για τον καθορισμό του εθνολογικού χαρακτήρα της Βορείου Ηπείρου, οι Ελληνες της Κορυτσάς, απέστειλαν υπόμνημα προς τη Διεθνή Επιτροπή τονίζοντας την Ελληνικότητα της περιοχής και καταλήγοντας: “εν εκ των δύο λοιπόν υπολείπεται ημίν, ή ένωσις μετά της μητρός Ελλάδος, συμφώνως τη καταγωγή, τη ιστορία, ταις παραδόσεσι και τοις εθίμοις ημών, ή μεταβολή των πάντων είς ερείπια και τέφραν“. Η Διεθνής Επιτροπή “χρησιμοποίησε ως μοναδικό κριτήριο για τον χαρακτηρισμό των κατοίκων ως Ελλήνων, την Ελληνική μονογλωσσία και κατάταξε στους Αλβανούς τους χρήστες του Αλβανικού γλωσσικού ιδιώματος ακόμη και μέσα στην οικογένεια“.Μόνο οι αντιπρόσωποι της Γαλλίας και της Αγγλίας δεν αρκούνταν στην εξέταση της γλώσσας ως μοναδικού κριτηρίου, αλλά υποστήριζαν ότι έπρεπε να λάβουν υπόψη τους την εκπαιδευτική και θρησκευτική άποψη των κατοίκων καθώς επίσης και το φρόνημα τους.

Στο μεταξύ η Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου της 26ης Αυγούστου 1913 αποφάσισε να δοθεί στην Αλβανία παραλιακή λωρίδα μέχρι Φτελιάς, η νήσος Σάσων καθώς και η επαρχία (πρώην Καζάς) Κορυτσάς. Μάταια η Ελληνική κυβέρνηση στις 13 Οκτωβρίου διαμαρτυρήθηκε τόσο για την παραπάνω εδαφική ρύθμιση όσο και για τη λήψη ως μοναδικού κριτηρίου της εθνικότητας, το γλωσσικό ιδίωμα των κατοίκων στο χώρο της οικογενείας. Οι προτάσεις της Διεθνούς Επιτροπής υιοθετήθηκαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις στη Φλωρεντία στις 17 Δεκεμβρίου 1913, όπου υπογράφηκε πρωτόκολλο με το οποίο επιδικάστηκε στο νεοσύστατο Αλβανικό κράτος η περιοχή της Βορείου Ηπείρου.

Από τη στιγμή, που η Ελληνική Κυβέρνηση “κατ’ ανάγκην” αποδέχθηκε τον εκβιασμό των Μεγάλων Δυνάμεων και δεσμεύθηκε με την υπογραφή της, θα ήταν αντίθετη σε κάθε μορφή αντίστασης ή διεξαγωγής αυτονομιακού αγώνα στα εδάφη, που είχαν επιδικασθεί στην Αλβανία. Στο μεταξύ οι Βορειοηπειρώτες, που πληροφορούνταν τα τεκταινόμενα σε βάρος τους, οργανώνονταν με τη σύσταση Επιτροπών Εθνικής Αμύνης και Επιμελητειών. Κύριος στόχος των ανωτέρω επιτροπών ήταν η στρατολόγηση εθελοντών και η ένταξη τους σε ιερούς λόχους καθώς και η εξεύρεση οικονομικών πόρων για τη διεξαγωγή ένοπλου αγώνα. Ηδη οι Χειμαρριώτες διαμαρτυρήθηκαν και γνωστοποίησαν ταυτόχρονα με την τελευταία πρόταση της επιστολής τους προς τους υπουργούς των εξωτερικών των Μεγάλων Δυνάμεων στις 24 Νοεμβρίου 1913, την αμετάκλητη απόφασή τους να αγωνισθούν για την ελευθερία, που με τόσους αγώνες είχαν κερδίσει: “θα φονευθώμεν πάντες, αλλ’ η Χειμάρρα ενωθείσα μετά της Ελλάδος δεν θα λεχθή ότι υπεδουλώθη εις Αλβανούς”. Στις αρχές Δεκεμβρίου του 1913 οι Ελληνες φοιτητές έκαμαν έκκληση προς τους συναδέλφους τους της Ευρώπης και της Αμερικής να διακηρύξουν “εν ονόματι της διεθνούς φοιτητικής αδελφότητας τα προς το δίκαιον και την ελευθερίαν των άλλων καθήκοντα των λαών των“. Διετράνωσαν δε, στην έκκλησή τους, την απόφασή τους να υπερασπισθούν “βήμα προς βήμα το έδαφος, όπερ δια ποταμού αιμάτων επί έτος όλον μαχόμενοι ανεκτήσαμεν, και νά μη επιτρέψωμεν την βεβήλωσιν αυτού και την αυθαίρετον αρπαγήν του”.

Οι απόγονοι των ιερολοχιτών του Δραγατσανίου δεν σταμάτησαν εδώ. Σχημάτισαν φάλαγγα, που πήγε στην Ηπειρο, για να υπερασπισθούν με το αίμα τους το Δίκαιο και την Ελευθερία. Προτού αναχωρήσουν από την Αθήνα εξέδωσαν μνημειώδη προκήρυξη που κατέληγε ως εξής: “Λαός ελευθερωθείς δια του ξίφους δεν δουλούται δια του καλάμου“.

Στις 10 Ιανουαρίου 1914 ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος με την ιδιότητα του προέδρου της Επίτροπής Εθνικής Αμύνης Αργυροκάστρου, Τεπελενίου συγκάλεσε Πανηπειρωτικό Συνέδριο στο Αργυρόκα­στρο, για τις 30 Ιανουαρίου.

Εξέτασε όλες τις δυνατότητες για ειρηνική λύση του προβλήματος. Μη έχοντας όμως δυνατότητα για πολιτική λύση ένεκα του γεγονότος ότι η Ελληνική κυβέρνηση θα ήταν υποχρεωμένη να δεχθεί τις θέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων για την τύχη των νησιών του Αιγαίου, αποφάσισε στη Β’συνεδρία της τη σύσταση αρμοδίου οργάνου, που θα αναλάμβανε ένοπλο αγώνα με σκοπό την Ανεξαρτησία.Προς τούτο συγκρότησε “Οργανωτική Επιτροπή”, που μέχρι να συμπληρωθεί θα αποτελούνταν από τους μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως Βασίλειο, Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδωνα και Κορυτσάς Γερμανό. Στο εξής αποφάσεις για τον Αγώνα θα έπαιρνε μόνο η “Οργανωτική Επιτροπή”. Στην Ε” συνεδρία της η Πανηπειρωτική Συνέλευση αποφάσισε να ανακηρύξει την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου. Η “Οργανωτική Επιτροπή”, ως το όργανο λήψεως αποφάσεως για τη διεξαγωγή του Αγώνα, στις 10 Φεβρουαρίου 1914 ανακήρυξε τη Βόρειο Ηπειρο, “Αυτόνομη Πολιτεία”. Ο δε Γεώργιος Χρηστάκη Ζωγράφος φθάνοντας στο Αργυρόκαστρο στις 15 Φεβρουαρίου σχημάτισε υπό την προεδρία του προσωρινή κυβέρνηση με πρώτα μέλη, τα μέλη της “Οργανωτικής Επιτροπής” . Την ίδια μέρα κυκλοφόρησε προς τον Ηπειρωτικό λαό η πρώτη προκήρυξη της Προσωρινής Κυβερνήσεως. Στις 17 Φεβρουαρίου ανακηρύχθηκε επίσημα και μάλισα με πανηγυρικό χαρακτήρα για την τόνωση του ηθικού του λαού, η Ανεξαρτησία της Βορείου Ηπείρου.

Η Ελληνική κυβέρνηση είχε δώσει διαταγές προς τις αρχές της Βορείου Ηπείρου, για την παρεμπόδιση των εκδηλώσεων. Παρ’όλα αυτά ο πληθυσμός της πόλεως και της ευρύτερης περιοχής Αργυροκάστρου συγκεντρώθηκε στις όχθες του Δρίνου ποταμού από τις πρωινές ώρες πάνοπλος. Οι αστυνομικές αρχές βρέθηκαν σε αδυναμία να παρέμβουν καθώς επίσης και ο στρατός για να αποφευχθεί αιματοκύλισμα. Στις 3 μ.μ. άρχισε ο αγιασμός. Παρόντες ήταν επτά χιλιάδες ένοπλοι.Ρίγη συγκίνησης διαπέρασαν τους παρευρισκομένους όταν σε στιγμές κατάνυξης υψώθηκε η σημαία της “Αυτονόμου” και υποστάλθηκε η Γαλανόλευκη. Ο μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος την άγια εκείνη ώρα προχώρησε λίγα βήματα και ατενίζοντας την Ελληνική σημαία, με παλόμενη από λυγμούς φωνή την αποχαιρέτησε εκ μέρους του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. “Χάριν της υπέρτατης Εθνικής ανάγκης κατεβιβάσθης, ω θείον όνειρον, ημών τε και των πατέρων μας γαλανόλευκη μας, εθνική μας Σημαία. Αλλά αντί Σου δεν ανυψώνομεν ξένην αλλά την θυγατέρα σου, Ηπειρωτικήν προωρισμένην να κατησχίση κατά της αλβανικής ημισελήνου!”

Μετά την τελετή το πλήθος κατευθύνθηκε στο Αργυρόκαστρο όπου και ύψωσε στο διοικητήριο τη σημαία της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου.

Η Χειμάρρα στο μεταξύ είχε ανακηρύξει την Αυτονομία από τις 10 Φεβρουαρίου, ημέρα κατά την οποία ανακηρύχθηκε η Βόρειος Ηπειρος σε “Αυτόνομη Πολιτεία” από την “Οργανωτική Επιτροπή”. Η ανακήρυξη της Αυτονομίας στους Αγ. Σαράντα και το Δέλβινο έγινε στις 16 Φεβρουαρίου. Στο Λεσκοβίκι στις 20 και στην Πρεμετή στις 23 Φεβρουαρίου.

Κοινό στοιχείο σε όλες τις περιοχές της Βορείου Ηπείρου ήταν η θέληση και η αποφασιστικότητα των κατοίκων να πολεμήσουν για τη σωτηρία της Βορείου Ηπείρου έστω και μόνοι. Ο τιτάνιος αγώνας των Βορειοηπειρωτών στέφθηκε με επιτυχία στα πεδία των μαχών παρά τα προβλήματα που δημιούργησε η Ελληνική κυβέρνηση. Οι Μεγάλες Δυνάμεις ζήτησαν την έναρξη διαπραγματεύσεων με τους Βορειοηπειρώτες. Η προσωρινή κυβέρνηση της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου ήρθε σε συνενόηοη με τη Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου, στην οποία είχε ανατεθεί ο έλεγχος της πολιτικής διοικήσεως και των οικονομικών του Αλβανικού κράτους. “Σκοπός της προσωρινής κυβερνήσεως ήταν να επιτύχη χάριν των Βορειοηπειρωτών προνόμια, ισοδυναμούντα προς αυτονομίαν“.

Οι διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν κατέληξαν στην υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας στις 17 Μαΐου 1914.

Με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας αναγνωρίσθηκε ο Ελληνικός χαρακτήρας της Βορείου Ηπείρου και εδόθη­σαν στους κατοίκους των επαρχιών Αργυροκάστρου και Κορυτσάς “εκτεταμένα προνόμια διοικητικά, εκκλησιαστικά, σχολικά και γλωσσικά ισοδυναμούντα προς πραγματικήν αυτονομία“.

Το Πανηπειρωτικό Συνέδριο, που συνήλθε στο Δέλβινο στις 23 Ιουνίου 1914, ενέκρινε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας καθώς επίσης οι Μεγάλες Δυνάμεις και η Αλβανία , που το δέχθηκε και το προσυπέγραψε άνευ όρων στις 12 Ιουνίου 1914.

Η Ελλάδα είχε κατακτήσει τον πρώτο επίσημο διεθνή τίτλο επί της Βορείου Ηπείρου. Η εκατέρωθεν όμως δυσπιστία των αντιμαχομένων, οδήγησε σε νέες συγκρούσεις, οι οποίες αποτελούν τη Β’ φάση του Αυτονομιακού Αγώνα. Οι στρατιωτικές δυνάμεις της Αυτόνομης Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου, όχι μόνο απώθησαν τους επιτιθέμενους Αλβανούς αλλά προχώρησαν και πέραν της οροθετικής γραμμής Τεπελενίου – Κλεισούρας κλπ., μέχρι του Βερατίου. Στο μεταξύ στην Αλβανία η πολιτική κατάσταση χειροτέρευε επικίνδυνα. Παντού επικρατούσε αβεβαιότητα και αναρχία.Γι αυτό στις 14 Οκτωβρίου 1914 οι Μεγάλες Δυνάμεις με τη συγκατάθεση της Ιταλίας ζήτησαν από την Ελλάδα να ανακαταλάβει στρατιωτικά τη Βόρειο Ηπειρο, προκειμένου να επιβάλλει την τάξη και την ασφάλεια στο αναρχοκρατούμενο κράτος της Αλβανίας.

Κατά τον Ελευθέριο Βενιζέλο η πρόσκληση αποτελούσε “την επισημοτέραν διεθνή αναγνώρισιν του ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος το οποίον έχει και δικαιούται να έχη η Ελλάς δια τους ομοεθνείς πληθυσμούς της περιφερείας ταύτης”. Με την ανακατάληψη της Βορείου Ηπείρου από τον Ελληνικό στρατό έληξε η Α’ φάση του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, του Αγώνα της Ανεξαρτησίας της Βορείου Ηπείρου.

Αφού έγινε η παράδοση της Χώρας στον Ελληνικό στρατό μέσα σε γιορταστική ατμόσφαιρα, η κυβέρνηση της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου παραιτήθηκε, εκδίδοντας την τελευταία εμπνευσμένη εγκύκλιό της. Ο Βορειοηπειρωτικός Αγώνας είχε δικαιωθεί. Τα εδάφη της Βορείου Ηπείρου αποτελούσαν αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνικού κράτους. Οι Βορειοηπειρώτες εκπροσωπήθηκαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με δέκα έξι βουλευτές. Ομως ο πολιτικός διχασμός, η μικροκομματική πολιτική, οι σκοπιμότητες και η έλλειψη εθνικής ομοψυχίας στην Ελλάδα, ήρθαν αρωγοί στις αποφάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων, που είχαν χαράξει διαφορετικά τη μοίρα του τόπου.

Η ιστορική εξέλιξη επιφύλαξε έκτοτε ποικίλα στάδια στο Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα, χωρίς όμως να οδηγήσει ακόμη στη δίκαιη λύση του.Οι νέες πολιτικές ανακατατάξεις στη Βαλκανική πρέπει να οδηγήσουν ανεπιφύλακτα σε ένα νέο καθεστώς και για τη Βόρειο Ηπειρο, σε μια νέα Αυτονομία μέσα στα πλαίσια της γείτονος, ενέργεια την οποία το αλβανικό κράτος όχι μονάχα πρέπει να σεβαστεί και υιοθετήσει – κάτι που δεν έκανε στο παρελθόν – αλλά και να υποστηρίξει. Εχει βαρύνουσα σημασία η άποψη του Γεν. Γραμματέα του UNPO (UNREPRESENTED NATIONS AND PEOPLES ORGANIZATION) στις 18/4/94 στη Χάγη ότι, «εάν μια μειονότητα αγωνισθεί αποφασιστικά και δημιουργήσει ακόμα και ταραχές, τότε γίνεται γνωστή και μπορεί να αγωνίζεται για τα δίκαιά της με πιθανότητα επιτυχίας. Εάν μείνει σε μια ειρηνική συμπεριφορά μόνο, τότε θα εξαφανιστεί, με τις μεθοδεύσεις καταπίεσης, εθνικής εκκαθάρισης με αμφίδρομες μεταφορές πληθυσμών και με άλλες μεθόδους του κυρίαρχου κράτους».Υποστήριξη όμως που πρέπει να έχει το δίκαιο αίτημα της Αυτονομίας και από την Ελληνική πλευρά, κάτι το οποίο δεν βλέπουμε με σαφήνεια στις δηλώσεις – ούτε λόγος για πράξεις – των πολιτικών.

Και επειδή το εθνικό αυτό θέμα είναι και πολιτικό, και του οποίου η λύση θα πρέπει να δρομολογηθεί μέσα από τα διεθνή fora και με βάσει τις διεθνείς συνθήκες που υπαγορεύουν το μέλλον των εθνικών μειονοτήτων, καλό θα ήταν τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα να συμπεριλάβουν στην αντζέντα των εξωτερικών θεμάτων και το Βορειοηπειρωτικό, πριν είναι αργά.

Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός έχει “χορτάσει” από παχιά λόγια, από “επιθέσεις φιλίας”, από συνθηματολογία «περί γέφυρας φιλίας» της μειονότητας, από πολιτικάντικη και ξύλινη γλώσσα που δεν διστάζει, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας να εκμεταλλεύεται το πολύπαθο αυτό κομμάτι του ελληνισμού, χωρίς όμως να δεσμεύεται για το πρακτέον.

Όσα δεν μας λένε για την διαρροή πετρελαίου της BP

Διαβάστε στον «ΕΚ» που κυκλοφορεί το Σάββατο 19 Ιουνίου

Είναι πολλά τα λεφτά Παμπούκη! Ο υφυπουργός Γιώργος και οι σύμβουλοί του, Φλογαΐτης και Σιούτη εισέπραξαν 700.000 ευρώ σε δύο χρόνια για δικηγορικές υπηρεσίες στον ΟΠΑΠ. Αυτό δεν είναι πρόκληση για την ελληνική κοινωνία, κ. Πρωθυπουργέ; Διαβάστε αποκλειστικά στον «ΕΚ» τα ντοκουμέντα. Χωρίς νερό το Αιγαίο. Στέλνουν στην Τουρκία τους κατοίκους των νησιών μας, επειδή δεν έχουν προβλέψει τα απαραίτητα κονδύλια για τα απομακρυσμένα και όχι μόνο νησιά. Ο κύβος ερρίφθη και δείχνει «Μακεδονία του Βαρδάρη». Εν μέσω ΔΝΤ και καύσωνα, προωθούν το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας μας, γαρνίροντάς το με γεωγραφικό προσδιορισμό. Δημόσια υγεία τέλος! Την συνεχόμενη κακοδιαχείριση των υπουργών υγείας πληρώνουν οι Έλληνες ασθενείς, οι οποίοι σπρώχνονται στην ιδιωτική ασφάλιση και στα ιδιωτικά νοσοκομεία. Κανείς δεν μιλάει για την ουσία: Τον τεράστιο αριθμό μεταναστών που επιβαρύνει το ήδη προβληματικό σύστημα υγείας. Θωρηκτό Αβέρωφ: Η κορφή του παγόβουνου στο προβληματικό και απαξιωμένο ΠΝ. Συνεχίζεται η συλλογή υπογραφών για την απελευθέρωση του αρχισυντάκτη μας Δημήτρη Παπαγεωργίου. Δείτε τα νέα ονόματα πολιτικών, δημοσιογράφων και απλών πολιτών που ενώνουν την φωνή τους για να σταματήσει αυτή η αδικία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ

O "ΣΤΟΧΟΣ" ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΩΪ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΥΠΟΥ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΣΤΟΧΟΣ" - ΠΕΜΠΤΗ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010 - ΑΡ.Φ. 447 (1245)


ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΣΤΑ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΟΥΛΩΧΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ

ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΣΕ... ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΡΔΑΡΗ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ... ΤΡΙΣΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟ "ΒΟΡΕΙΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" - ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΚΑΤΑΠΙΟΥΝ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ - 400 ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΥΤΣΕΚΑΔΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΣΣΟΒΟ

-ΚΑΙ ΝΕΟ ΠΛΗΓΜΑ ΣΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ! ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΓΙΑ... ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

-ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ “ΠΟΛΙΤΗΣ” ΑΝΤΙ “ΕΛΛΗΝΑΣ” ΖΗΤΑΕΙ ΤΟ “ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ”

-ΑΡΓΑ ΘΥΜΗΘΗΚΑΝ ΤΟΥΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ - ΕΠΙΑΣΕ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

-ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΕΓΚΑΘΕΤΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ - ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕ Η ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΔΑΣΚΑΛΑ, ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

-ΑΠΕΙΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΓΓΟΛΟ ΕΡΟΓΛΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΩΝ - ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ Η... ΥΠΟΜΟΝΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ!

-ΜΕ ΝΑΡΓΙΛΕΔΕΣ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ “ΠΑΣΑΛΙΚΙ” ΤΟΥ Ο ΣΑΡΝΙΤΣ - ΠΑΣΑΣ Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΜΑΣ

-ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑ ΤΟΥ ΣΦΑΓΕΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΜΑΛ ΚΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΗΜΙΣΕΛΗΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΕΥΤΟΣΗΜΑΙΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ “ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗ”! - ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΥΣΑ

-ΥΠΟΤΡΟΦΙΑ ΜΕ ΕΝΑ... ΧΡΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ! - ΜΕ... ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟ.ΠΟ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΟΥΓΙΑ

-ΠΟΙΟΙ ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ - ΑΠΟ ΤΗΝ GOLDMAN SACHS ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΑΣΗΜΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΑΚΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΕΝ ΜΠΕΝΤΙΝΤ!

-ΝΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΘΕΙ ΝΕΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΘΩΡΗΚΤΟ “ΑΒΕΡΩΦ”: ΝΑΥΑΡΧΙΔΕΣ! - ΣΕ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΥΚΟΝΟΥ ΜΕΤΕΤΡΕΨΑΝ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΘΩΡΗΚΤΟ ΜΑΣ

-ΡΑΠΑΝΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΣΤΟ ΓΕΩΠΟΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

O "ΣΤΟΧΟΣ" ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΩΪ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΥΠΟΥ... ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ...

ΑΝ ΔΕΝ ΒΡΕΙΤΕ ΤΟΝ "ΣΤΟΧΟ" ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΚΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ stoxos@gmail.com

http://www.stoxos.gr/2010/06/17-2010-447-1245.html

Επιλογή τώρα ομήλικοι!

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Σκέφτομαι τη ζάχαρη και το αλεύρι που κάποτε ήξερα ως ελληνικά. Θυμάμαι που πηγαίναμε και τρώγαμε ψάρι στην Πάχη κι ας μην είχαμε λεφτά, στα παιδικά μου χρόνια. Γεννήθηκα και μεγάλωσα άλλωστε σ' ένα πλυσταριό δύο δωματίων στο Κουκάκι, πάνω από το μπακάλικο του Ματαράγκα στην πλατεία Βεΐκου. Θυμάμαι χύμα τις φακές και τα φασόλια και το πρώτο σελοτέιπ που είδα κι έμοιαζε σα θαύμα. Επαιζα και...

πέρναγε και ο πωλητής πάγου κι αργότερα ο παγωτατζής με το ποδήλατο και τα χωνάκια που φόραγε ημίψηλο και τον φωνάζαμε «πρέσβη». Θυμάμαι τη μάνα μου να πουλάει πατρική περιουσία για να πάμε τα κορίτσια σχολείο κι όχι να έχουμε προίκα. «Βραχιόλια οι γλώσσες και τα γράμματα παιδί μου κι όχι τα τριάρια», έλεγαν οι γονείς μου και το πίστευαν. Στα 56 μου αισθάνομαι δύο αιώνων. Οχι από βάρος. Από εμπειρίες και θαύματα του ανθρώπου που συμπυκνώθηκαν έτσι κι αλλιώς στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Το πρώτο μου ένσημο είναι του Ιουλίου του 1976, 34 χρόνια πίσω... Η δημοσιογραφική μου σύνταξη βγαίνει χωρίς την απειλή του ΔΝΤ κι ως φαίνεται θα προλάβω να ξοφλήσω το δάνειο του σπιτιού του παιδιού. Είμαι κουρασμένα τυχερή; Είμαι προνομιούχα που έζησα και δούλεψα σαν το σκυλί κι έθρεψα και συντήρησα και φίλους και ανιόντες και κατιόντες και χάρηκα που στήριξα μεροκάματα και καριέρες; Μικροαστή με νου και με ψυχή είμαι. Παιδί μιας πόλης που πήγε πρώτη φορά στο σινεμά με παρέα παιδιών στην 6η δημοτικού κι είδα το Σπάρτακο(!). Κι ύστερα ήρθαν και έκαμαν το σινεμά γκαράζ, κούρεψαν τους φοίνικες στην αυλή μου, χάσαμε τα πάντα στη χούντα κι άρχισα να δουλεύω απ' το πρώτο έτος του πανεπιστημίου.

Οχι, σύντροφοι, δε μ' έπιασε μήτε παλιμπαιδισμός μήτε μελαγχολία της ηλικίας. Είναι σκέψεις καταφύγιο και πυροκροτητές οργής οι φλασιές του μυαλού σε ώρες ΚΑΤΟΧΗΣ. Βαθιάς κι ουσιαστικής κατοχής σαν κι αυτήν που ζούμε του ΔΝΤ, της ΕΕ, της ΕΚΤ. Με μια ιδεολογική γκρίζα λασπόμαζα να πνίγει ισοπεδωτικά τους ανθρώπους που είχαν τη δυνατότητα να δουν τη σύμμαχη τάξη που θα δικαίωνε την ύπαρξή τους. Κι οι περισσότεροι της γενιάς μου πήγαν στην παραπάνω και πλούτισαν και φτώχυναν στο μέσα τους. Κάποιοι πήραμε, έστω και την ύστατη στιγμή, το τιμόνι στα χέρια μας κι ήρθαμε με τους ναύτες και τους λοστρόμους, με τις καθαρίστριες και τους οικοδόμους, με τα δικηγοράκια και τις εργαζόμενες στο δημόσιο με... με... όλη εκείνη την τεράστια τάξη των εργαζομένων που μας επέτρεψε να φτιάξουμε «κοινόν Ελλήνων», μια ζωή που μπορούσε να βελτιώνεται μέσα κι έξω καθόλου μοιραία και ποτέ άβουλα.

Αυτή η δική μου γενιά είναι που έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης εξουσίας κι επιλογών. Και με εξοργίζει που διαπραγματεύεται τώρα, «γενιά του Πολυτεχνείου» γαρ, την εξόντωση του διπλανού της. Που κόβει τη σύνταξη της μάνας της. Που χρεώνει τα παιδιά της και τους πουλάει τα νιάτα μπιρ παρά για να συνεχίσει να ...κυβερνάει το τσακισμένο απ' τους πειρατές καράβι.

Το βλέπω το έργο με τα μάτια της ηλικίας μου και της συλλογικής εμπειρίας που συνεπάγεται. Στόχος του καπιταλιστή δυνάστη είναι η αποθάρρυνση. Να πνιγούν έγκαιρα και βίαια οι ξεσηκωμοί, οι αντιδράσεις, η απόπειρα ανατροπής. Να βολευτούν οι συνομίληκοι, να τρομάξουν οι νέοι, να πεθάνουν από απογοήτευση και πείνα οι γέροι. Δέκα χρόνια κατοχής και βλέπουμε λένε... Οχι! Χίλιες φορές όχι. Ειδικά από μας που ξέρουμε πώς είναι να ζεις με ελπίδα, να πατάς στα πόδια σου, να μη νιώθεις μοναξιά, να έχεις να θυμάσαι ότι επέλεξες πώς θα γεράσεις. Οχι ρε! Και γέρους θα κρατήσουμε και νέους θα στηρίξουμε στην αντίσταση των καιρών. Το βάρος στους ώμους μας είναι πούπουλο σε σύγκριση με την ντροπή. Επιλογή τώρα ομήλικοι!

 

Θλίψη και κατάθλιψη. Ένα ελπιδοφόρο μήνυμα στις δύσκολες μέρες που διανύουμε.

 Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης


Ο γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης συχνά έλεγε πως η σήμερα τόσο διαδομένη κατάθλιψη συχνά και κύρια οφείλεται στον μεγάλο εγωισμό. Από μικροί μεγαλώνουμε με μια λαθεμένη αγωγή. Των περισσότερων η ανατροφή από μικρά παιδιά είναι μία επιμελής καλλιέργεια ενός λίαν εγωιστικού πνεύματος. Γεννιέται από νωρίς η σφοδρή επιθυμία για διάκριση, έπαινο, εντυπωσιασμό και πρωτοκαθεδρία. Γεννιέται ένα υπερβολικό ενδιαφέρον για την ενδυμασία, την κόμμωση και την επίδοση σε ανάξια λόγου πράγματα. Ο πολύς εγωισμός οδηγεί στον πρωταγωνιστισμό, την απόρριψη των άλλων, τη χρησιμοποίηση υπερβολών, ψευδών και ύβρεων. Ορισμένοι φθάνουν μάλιστα να υπηρετούν το άσχημο και το κακό μόνο και μόνο για να συζητιούνται και να προβάλλονται......


Με μια τέτοια πλεύση και προοπτική τι συμβαίνει; Πολύ συχνά, επειδή τα πράγματα δεν μας έρχονται όπως ακριβώς θέλουμε, αμέσως στεναχωριόμαστε, ταραζόμαστε, αγχωνόμαστε, απογοητευόμαστε και κλεινόμαστε στον εαυτό μας, Παρουσιάζεται μια βαθιά θλίψη μέσα μας ότι δεν μας προσέχουν πολύ, δεν μας αγαπάνε όσο θέλουμε, δεν αναγνωρίζουν την αξία μας και δεν εκτιμούν τα προσόντα και τις δυνατότητές μας. Μία λοιπόν μη αναγνώριση,


μια παρατήρηση, μια επίπληξη μας θυμώνει, μας ντροπιάζει, μας αναστατώνει, μας θλίβει. Τούτο συμβαίνει γιατί έχει θιγεί ο εγωισμός, έχει ανατραπεί η ωραία ιδέα που υπήρχε για τον εαυτό μας, την οποία επιθυμούμε να έχουν οπωσδήποτε και οι άλλοι.


Είναι μεγάλη λύπη άξιοι νέοι άνθρωποι να φθάνουν και σ’ αυτήν την αποτρόπαιη αυτοχειρία, γιατί δεν αντέχουν μία αποτυχία, μία απογοήτευση, μία υποτίμηση, μία προσβολή, μία ξαφνική πτώχευση. Ένας ταπεινός, ένας αληθινός Χριστιανός, όλα αυτά τα πικρά γεγονότα τα αντιμετωπίζει πιο ψύχραιμα, πιο αισιόδοξα, πιο καρτερικά και πιο ελπιδοφόρα. Μάλιστα, μερικές φορές μπορούν να γίνουν δυνατές αφορμές πνευματικής ωρίμανσης και ψυχικής καλλιέργειας.


Μια παρατεινόμενη στενοχώρια φέρνει θλίψη και αυτή πάλι τη φοβερή κατάθλιψη, που σήμερα μαστίζει πολλούς. Η κατάθλιψη μπορεί να αδρανοποιήσει τον άνθρωπο κουραστικά. Η κατάθλιψη έχει συνήθη αιτία τον άφθονο εγωισμό. Ο ταπεινός έχει ισχυρά αντισώματα, δεν είναι εύκολο να κυριευθεί από την κατάθλιψη. Τελικά, πιστεύουμε πως ο υπερβολικός εγωισμός είναι μια σκέτη ανοησία και η γνήσια ταπείνωση μια επιλογή ενός υψηλού πνευματικού κέρδους. Ο εγωιστής είναι πάντοτε αχόρταγος, ανικανοποίητος, ανασφαλής και αγχώδης. Αντίθετα, ο ταπεινός είναι ήσυχος, ικανοποιημένος, ευχαριστημένος, άφοβος και ήρεμος. Ο εγωιστής πάσχει να ξέρει πώς τον βλέπουν, πώς τον εκτιμούν και πόσο τον θαυμάζουν. Έτσι είναι συνεχώς ανήσυχος. Αυτό σημαίνει ότι του λείπει η αυτοεκτίμηση και εναγώνια την αποζητά από τους άλλους. Οι άλλοι όμως έχουν τα δικά τους προβλήματα και δεν ασχολούνται τόσο μ’ αυτόν. Αυτοβασανιζόμενος και ταλαιπωρούμενος από νοσηρές επιθυμίες, φαντασίες και ιδέες πονά πολύ. Μην αντέχοντας, καταφεύγει σε διάφορα χάπια, ακόμη και σε αλκοόλ και ναρκωτικά, για να αποφύγει τον εσωτερικό πόλεμο.


Είναι γεγονός πως καταναλώνονται τεράστιες ποσότητες και μεγάλα ποσά για αντικαταθλιπτικά φάρμακα, αλλά και σε προγράμματα αποτοξινώσεως. Το πρόβλημα όμως δεν θεραπεύεται στη ρίζα του, γιατί παραμένει ισχυρός ο εγωισμός, που δημιουργεί όλα αυτά τα προβλήματα. Το αταπείνωτο φρόνημα των καιρών μας, οι συγκρούσεις, η μη αγωνιστικότητα, η νωχέλεια, οι συχνές απογοητεύσεις οδηγούν στην κατάθλιψη. Ευγενείς, ευαίσθητοι, αδύναμοι και αδρανείς νέοι μπορεί να κυριευθούν από την κατάθλιψη. Θεωρήσαμε την ταπείνωση ολέθριο ελάττωμα.


Αγωνιστήκαμε για άλλα πολλά που δεν ήταν ουσιαστικά και πρωτεύοντα. Μπερδέψαμε την ταπείνωση με την κακομοιριά και την απλοϊκότητα. Μόνο όμως ο αληθινά ταπεινός μπορεί να είναι πραγματικά χαρούμενος, αστεναχώρητος, νηφάλιος, γαλήνιος και υπερβολικά ειρηνικός. Οι ημέρες μας έχουν ιδιαίτερη ανάγκη πνευματικής ενισχύσεως.

ΒΡΩΜΙΚΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΣΧΕΔΙΟ: Διαγράφουν την πατρίδα του κάθε αλλοδαπού αποκρύβοντας την χώρα καταγωγής του,απο τα δημοτολόγια των Δήμων

Aπίστευτες αθλιότητες πίσω απο νομιμοφανείς διαδικασίες!

Mε άλλωθι την παρέμβαση του Συνηγόρου του Παιδιού, το Τμήμα Εθνικού Δημοτολογίου του υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης ζήτησε με έγγραφό του από τους ΟΤΑ όλης της χώρας να μην περιλαμβάνεται το στοιχείο... «Χώρα Προέλευσης» κατά την εκτύπωση όλων των πιστοποιητικών του Εθνικού Δημοτολογίου!

Δείτε το άλλωθι που δημιούργησαν....

Η δικαιολογία για ανατρεπτικές αλλάγες πάντοτε η ίδια !

Ώς συνήθως... κάποιος πολίτης , έκανε κάποια καταγγελία και έφερε τα πάνω κάτω....

Η ανεξάρτητη αρχή ισχυρίζεται ότι παρενέβη όταν κάποιος πολίτης κατήγγειλε στο Συνήγορο ότι στο πιστοποιητικό που της χορηγήθηκε από το Δήμο για σχολική χρήση από το ανήλικο τέκνο της περιλαμβάνεται το στοιχείο «Χώρα Προέλευσης», παρότι το παιδί έχει την ελληνική ιθαγένεια, από πολιτογράφηση φυσικά του γονέα!

Όπως αναφέρει ο "Συνήγορος του Παιδιού", ο νόμος προβλέπει την κατάρτιση και τήρηση του Εθνικού Δημοτολογίου, το οποίο συγκροτείται από το σύνολο των εγγραφών και μεταβολών των Ελλήνων δημοτών που είναι εγγεγραμμένοι στα δημοτολόγια των Δήμων και Κοινοτήτων της χώρας (Ν. 3274/2004, άρθ. 13 επ.).

Ο Συνήγορος του Πολίτη υποστήριξε ότι «η χώρα προέλευσης δεν πρέπει να περιλαμβάνεται στα εκδιδόμενα πιστοποιητικά, εφόσον δεν τεκμηριώνεται η αναγκαιότητα καταγραφής του προσωπικού αυτού δεδομένου για τη σκοπούμενη χρήση».

Για το λόγο αυτό πρότεινε «να εξετασθεί καταρχήν η αναγκαιότητα επεξεργασίας του στοιχείου στο πλαίσιο του Εθνικού Δημοτολογίου και, στη συνέχεια, (εφόσον τεκμηριωθεί ο σκοπός τήρησής του) η δυνατότητα ΑΠΟΚΡΥΨΗΣ ΤΟΥ κατά την έκδοση, δεδομένου μάλιστα ότι η αναγραφή του ευνοεί ενδεχομένως τις διακρίσεις σε βάρος Ελλήνων πολιτών προερχόμενων από τρίτες χώρες».

Με ευκαιρία την παρέμβαση αυτή του Συνηγόρου,

Το Τμήμα Εθνικού Δημοτολογίου του υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης διευκρίνισε ότι η επεξεργασία του στοιχείου επιβάλλεται για την εξαγωγή στατιστικών στοιχείων, ζήτησε με έγγραφό του (118280/26690/30-4-2010) από τους ΟΤΑ όλης της χώρας να μην περιλαμβάνεται το στοιχείο «Χώρα Προέλευσης» κατά την εκτύπωση όλων των πιστοποιητικών του Εθνικού Δημοτολογίου.

Δηλαδή αν αυτό δεν είναι ρατσισμός , ποιός είναι ο ρατσισμός ;

Mε ποίο δικαίωμα δηλαδή διαγράφουν την πατρίδα του κάθε αλλοδαπού αποκρύβοντας την χώρα καταγωγής του.

Αυτοί είναι που ευαγγελίζονται τη λέξη ρατσισμός ;;

Mήπως θα πρέπει ο αλλοδαπός να ντρέπεται και για την πραγματική καταγωγή του ;;;

Καταλάβατε όμως τι πραγματικά κρύβουν πίσω απο τη δήθεν συμπόνια στο μετανάστη ;;;

Mέσα στην αναμπουμπούλα τον μαζικών Ελληνοποιήσεων θέλουν να διαγράψουν οριστικά τη χώρα καταγωγής των μεταναστών με στόχο να επιτύχουν την πλήρη αλλοίωση των πραγματικών στοιχείων έτσι ώστε να χαθούν οι εθνικές ταυτότητες των λαών να ισοπεδωθούν όλα και να φτιάξουν λαούς "ρομποτάκια" του συστήματος της παγκοσμιοποίησης , χωρίς εθνική συνείδηση , χωρίς πατρίδα.

Έτσι θα δημιουργήσουν φοροεισπρακτικά Ηνωμένα Kράτοι που θα πολεμούν με το άλλωθι της τρομοκρατίας τους πεινασμένους "εχθρούς" τους για να εκμεταλλευτούν τον πλούτο της γής τους.

Ξυπνάτε , αυτό κρύβεται πίσω απο την διαστρεύλωση της έννοιας ρατσισμός που ευαγγελίζονται κατά περίπτωση για να κρυφτούν πίσω απο τις λέξεις , και να "νομιμοποιήσουν" με περιτυλίγματα τα βρώμικα σχέδια τους.

Αυτοί είναι οι δήθεν ευαίσθητοι εκσυγχρονηστές, εργολάβοι της παγκοσμιοποίησης.

πηγή: http://tiresias-press.blogspot.com/

The X Factors - Επεισόδιο: Mίζα SIEMENS γιά 550 βαγόνια του ΟΣΕ,που δεν έφτασαν ποτέ....

Σε αυτή τη χώρα τελικά , ότι μάθουμε απο τη Γερμανική Δικαιοσύνη!

Φάκελος "βόμβα" απο τη Γερμανική δικαιοσύνη με έξι λογαριασμούς Ελλήνων οι οποίοι φαίνεται να εισέπραξαν μίζα 9 εκατομμυρίων ευρώ απο τα μαύρα ταμεία της Siemens για 550 βαγόνια του ΟΣΕ τα οποία φαίνεται οτι δεν παραλήφθηκαν ποτέ!

Τα ονόματα βέβαια... δεν τα ξεστομίζουν, προσωπικά δεδομένα κι αυτά.

πηγή: http://tiresias-press.blogspot.com/2010/06/siemens-9.html

Τα νοσοκομεία υπολειτουργούν ΚΑΙ οι νέοι διοικητές… εκπαιδεύονται

Μεγάλα νοσοκομεία της Αττικής βάζουν «λουκέτο» στις εφημερίες.

Οι γιατροί του ΕΣΥ βρίσκονται σε μόνιμη επίσχεση εργασίας.
Τα αποθέματα σε ιατρικά υλικά και αναλώσιμα έχουν εξαντληθεί. Βασικές ιατρικές πράξεις, επεμβάσεις αλλά και εξετάσεις, «κόβονται» στην καθημερινή πρακτική. Οι προμηθευτές αρνούνται να δώσουν νέα υλικά...


Οι διοικητές περιμένουν ακόμη κατευθύνσεις από την ηγεσία του υπουργείου Υγείας και η ηγεσία του υπουργείου Υγείας ακόμη προαναγγέλλει τους περιβόητους ηλεκτρονικούς διαγωνισμούς για τις προμήθειες των νοσοκομείων.


Εγκλωβισμένοι σε αυτό το σκηνικό διάλυσης βρίσκονται οι ασθενείς που προσέρχονται στο ΕΣΥ βιώνοντας πρωτοφανή ταλαιπωρία και, κυρίως, μένοντας εκτεθειμένοι και ακάλυπτοι σε προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν.
Το ένα μετά το άλλο τα νοσοκομεία της χώρας ενημερώνουν αρμοδίως τις Διοικητικές Υγειονομικές Υπηρεσίες (ΔΥΠΕ) και το υπουργείο Υγείας ότι «κλείνουν» τις εφημερίες τους, ότι δηλαδή δεν δέχονται περιστατικά τις ημέρες της γενικής εφημερίας τους.






Παράλληλα, δεκάδες τμήματα νοσοκομείων γνωστοποιούν ότι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στη διένεργεια προγραμματισμένων ιατρικών πράξεων, όπως πχ χειρουργικών, μικροβιολογικών κα., λόγω έλλειψης ιατρικών υλικών.


«Λουκέτο» σε εφημερίες και Μικροβιολογικά Εργαστήρια


Ενδεικτική της εκρηκτικής κατάστασης που επικρατεί είναι η ανακοίνωση των γιατρών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου «Αττικόν» που εστάλη χθες προς το υπουργείο Υγείας σύμφωνα με την οποία «λόγω επίσχεσης εργασίας των ιατρών την Πέμπτη 10/06/2010 δεν θα υπάρχουν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών εφημερεύοντες ιατροί από τις παρακάτω ειδικότητες : ακτινολογικό, αναισθησιολογικό, παθολογικό, καρδιολογικό χειρουργικό, ορθοπεδικό, πνευμονολογικό, νευρολογικό, νεφρολογικό, παιδιατρικό, δερματολογικό, ΩΡΛ, γναθοχειρουργικό.
Ως εκ τούτου δε δύναται να πραγματοποιηθεί η Γενική Εφημερία». Ανάλογο «λουκέτο» στη γενική εφημερία βάζει το Γενικό Κρατικό Νίκαιας, γεγονός που ανατρέπει όλο τον προγραμματισμό του συστήματος εφημεριών στην περιοχή της Αττικής καθώς αφήνει ακάλυπτη την ευρύτερη περιφέρεια της Δυτικής Αττικής.
Σε άλλα νοσοκομεία όπως πχ στο «Σωτηρία», το Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, το Γενικό νοσοκομείο Σπάρτης κα., οι υπεύθυνοι των Εργαστηρίων έχουν ενημερώσει αρμοδίως ότι είναι αδύνατη η διενέργεια όλων των βασικών μικροβιολογικών, ιολογικών κα εξετάσεων λόγω έλλειψης αντιδραστηρίων.
Στον Ευαγγελισμό και το Ιπποκράτειο Αθήνας ματαιώνονται όλες οι καρδιολογικές εξετάσεις και επεμβάσεις καθώς εξαντλήθηκαν καρδιοχειρουργικά υλικά, οξυγονωτές, σετ επεμβάσεων, γάντια, φίλτρα αναπνευστήρα κα.


Δεν τους έβγαλαν την χολή!


Στο Κωνσταντοπούλειο νοσοκομείο «Αγία Όλγα» δεν έγιναν την Πέμπτη όλες οι προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις αφαίρεσης χολής καθώς τα αναγκαία υλικά επαρκούσαν μόνο για τις τρεις επεμβάσεις!
Την ίδια στιγμή, που τα υλικά έχουν «στερέψει», οι ασθενείς εμπαίζονται με τις καθυστερήσεις και τις ματαιώσεις ιατρικών πράξεων και τα νοσοκομεία υπολειτουργούν, οι νέοι διοικητές… εκπαιδεύονται.


Οι «άριστοι» που (υποτίθεται) ότι αναδείχθηκαν μέσω της διαδικασίας opengov.gr για να διοικήσουν τις μονάδες υγείας της χώρας στην πιο κρίσιμη περίοδο της λειτουργίας τους, με τις ελλείψεις και τα χρέη να χτυπούν κόκκινο, ακόμη υποβάλλονται σε εκπαιδευτικά σεμινάρια επάνω στις βασικές αρχές της Διοίκησης Μονάδων Υγείας.